Equilibrium — Nach dem Winter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nach dem Winter" van Equilibrium.
Songteksten
Ich will dir von den Edlen singen,
der ltest Sage mich entsinnen.
Ich will Walvaters Wirken knden
aus lngst vergangner Zeit.
Die Riesen waren die Urgebornen,
die das Himmelszelt erhuben,
ber ihre Gipfel ber
schwarzen Staub der Welt.
Denn bevor die Strme tobten
war nicht Sand nicht See nicht Wogen.
Kein Himmel ward entdecket,
kein Grund zu deiner F.
Doch als sie Ymirs Leib erhuben
aus ihm das mchtige Midgard schufen,
da schien die Sonne auf die Felsen
und Grn entsprang der Welt…
So ward sein Schdel unser Himmel,
sein Hirn wurd zum Gewlk.
Aus seinem Fleisch der Lnder Erde,
aus seinem Blut das Meer…
Von Asgard aus schlugen sie eine Brcke
auf das ihnen Midgard nie entrcke,
das Reich der ersten Menschen,
Askr und Embla!
Sie fanden sie am Ufer liegen,
vom Meeresstrom herangetreiben,
ohnmchtig nicht bei Sinnen,
noch Blut und Seele bar.
Sie hauchten ihnen Leben ein,
auf dass nun Midgard ihres sei.
Vom Nebel hoher Gipfel
zum Tau im tiefen Tal.
Ich will dir von den Edlen singen
alten Sagen mich entsinnen,
will Walvaters Wirken knden
lngst vergag’ner Zeit…
Songtekstvertaling
Ik zal voor u zingen van de nobele,
de lelijkste zeg dat ik het me moet herinneren.
Ik wil knden Walvaters werk
uit het verleden.
De reuzen waren de eerstgeborenen.,
die de tent des hemels opheffen.,
de voorzitter. - het debat is gesloten.
zwart stof van de wereld.
Want voordat de beken razen
was geen zand niet meer niet aan het opzwellen.
Er is geen hemel ontdekt.,
geen reden voor je F.
Maar toen ze Ymir ' s lichaam ophieven
van hem hebben de machtige Midgard geschapen.,
dan scheen de zon op de rotsen
en Grn kwam uit de wereld…
Dus zijn kudde werd onze hemel,
zijn hersenen waren voor Gewlk.
Van zijn vlees van de aarde,
uit zijn bloed de zee…
Vanuit Asgard raakten ze een brug.
waarop Midgard nooit aan je zal ontsnappen.,
het Koninkrijk van de eerste mensen,
Askr en Embla!
Ze vonden haar liggend op de kust,
van de oceaanstroom,
zwak niet met zintuigen,
nog steeds bloed en Soul bar.
Ze bliezen er leven in.,
dat Midgard nu van haar is.
Uit de mist van hoge pieken
naar de dauw in de diepe vallei.
Ik zal voor u zingen van de nobele
de ouden zeggen dat ik het me moet herinneren.,
zullen walvaters werken knden
laatste keer…