Epidemic — Unknown songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Unknown" van Epidemic.
Songteksten
Living out the end never knowing when.
The plug will be pulled and you find the end.
Doomed, to uncertaintly, uncontrolled force controls reality.
Erosion of our lives, constant ticking.
The clock ticks as our hearts beating.
Grievance, anguish and pain, losses come cold, bitterness remains.
Fragile lives dropping like drips of rain.
Staring blankly into death’s eyes again.
Innocence, dumbfounded faith.
Hope will bring nothing, darkness always waits.
Gripping as you wake, life’s fragility, providence.
Of mortal lives we’re leading unknown, unseen, unscathed.
The fragile lives we thought we once knew, to be, our own.
Controlled by our inner selves drained, in time, or taken.
The fear we never realized set, in place, and time life’s mortality.
Controverting it’s domain, permanence for whom it’s slain.
Time and space come to a halt, exercised the right of fault.
Beyond sleep you will lie, freed from the flesh.
Spanning the plain, existence persists?
Stand or fall do as you may, an open door will pave the way.
The final choice is only yours, fate you’ll find behind the door.
Unknown to all, our minds to evade.
Eternally unanswered the question lays.
Mental block bars, repress the fear.
The future hid from knowledge certain to appear.
Burdened mind, for what we perceive.
Forced to live with knowledge of mortality.
Will we reach, step over the line.
Fall to fate, destiny, question unknown in our time.
Songtekstvertaling
Het einde leven zonder te weten wanneer.
De stekker wordt eruit getrokken en jij vindt het einde.
Gedoemd, tot onzeker, ongecontroleerde kracht beheerst de realiteit.
Erosie van ons leven, constant tikken.
De klok tikt als onze harten kloppen.
Grieven, angst en pijn, verliezen worden koud, bitterheid blijft bestaan.
Fragiele levens vallen als regendruppels.
Starend in de ogen van de dood.
Onschuld, stom geloof.
Hoop brengt niets, duisternis wacht altijd.
Grijpen als je wakker wordt, de kwetsbaarheid van het leven, de Voorzienigheid.
Van sterfelijke levens leiden we onbekend, ongezien, ongedeerd.
De kwetsbare levens waarvan we dachten dat ze van ons waren.
Gecontroleerd door onze innerlijk afgetapt, in de tijd, of genomen.
De angst die we nooit realiseerden, was op zijn plaats, en de sterfelijkheid van het leven in de tijd.
Het is Domein, Duurzaamheid voor wie het gedood is.
Tijd en ruimte komen tot stilstand, uitgeoefend het recht van schuld.
Buiten de slaap zul je liggen, bevrijd van het vlees.
Het bestaan blijft bestaan?
Sta of val doe wat je wilt, een open deur zal de weg plaveien.
De laatste keuze is aan jou, het lot dat je achter de deur vindt.
Onbekend voor iedereen, onze geest om te ontwijken.
Eeuwig onbeantwoord blijft de vraag.
Mentale blokkades, De angst onderdrukken.
De toekomst verborg zich voor kennis die zeker zal verschijnen.
Bezwaarde geest, voor wat we waarnemen.
Gedwongen om te leven met kennis van sterfelijkheid.
Zullen we reiken, stap over de lijn.
Val aan het lot, het lot, vraag onbekend in onze tijd.