Epicurean — To Cast The Mourning Shadow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "To Cast The Mourning Shadow" van Epicurean.
Songteksten
And when the rain came down
Over the hills and through this valley
The midnight moon shined down on me Illuminating all that shimmers in this place
I haven’t spoken since it happened
Words turn to dust in my mouth
By tonight bring solace
To cast the mourning shadow
But I still see her face
Every moment that I’m awake
I haven’t spoken since it happened
Words turn to dust in my mouth
By tonight bring solace
Was it the impact that broke her body?
While I sat beside unscathed
The windshield shattered from the concussion
The class scorched my face that burned so I held her head by the roadside
And wiped the blood from her face
The words that sent from her mouth
Could only keep me silent
And with the breath of those words aside
Her last tear touched the pavement
I pulled her close to my chest
To hear her heart beat faster
Her trembling voice cut through me Will I make it through this night?
I tried to conjure an answer
But my tongue had frozen
My love, the source of my yearning
Not long for this world
I sat blindly as she slipped away
And died in my arms
The aroma of gas still soaked in my clothes
And blood not of my own
Now at this moment, my body went numb
All life’s red lust was gone
It all dies with her that night
All of my sins, all of my soul
All I’d given won’t gain control, yet I know
All of my fears become one
And within this tragedy
I know life’s fragility burn
That nothing remains unbroken
And forever is a myth that liars have spoken
Dark unfolding, cast the shadow over me Bleak unfolding, cast the shadow of us all
To cast the mourning shadow
To cast the mourning shadow
Songtekstvertaling
En als de regen nederdaalt
Over de heuvels en door deze vallei
De nachtmaan scheen op me en verlichtte alles wat hier schitterde.
Ik heb niet meer gesproken sinds het gebeurde.
Woorden veranderen in stof in mijn mond
Breng vanavond troost
Om de rouwschaduw te werpen
Maar ik zie haar gezicht nog steeds.
Elk moment dat ik wakker ben
Ik heb niet meer gesproken sinds het gebeurde.
Woorden veranderen in stof in mijn mond
Breng vanavond troost
Was het de impact die haar lichaam brak?
Terwijl ik zonder kleerscheuren naast hem zat
De voorruit is verbrijzeld door de hersenschudding.
De klas verschroeide mijn gezicht dat brandde dus hield ik haar hoofd bij de weg.
En veegde het bloed van haar gezicht
De woorden die uit haar mond kwamen
Kon me alleen maar stil houden.
En met de adem van die woorden terzijde
Haar laatste traan raakte de stoep.
Ik trok haar dicht bij mijn borst.
Om haar hart sneller te horen kloppen
Zal ik deze nacht doorkomen?
Ik probeerde een antwoord te vinden.
Maar mijn tong was bevroren
Mijn liefde, de bron van mijn verlangen
Niet lang meer voor deze wereld
Ik zat Blind terwijl ze wegglipte.
En stierf in mijn armen
Het gasgeur zit nog in m ' n kleren.
En bloed niet van mijn eigen
Op dit moment werd mijn lichaam gevoelloos.
Al de rode lust van het leven was weg.
Het sterft allemaal met haar die nacht.
Al mijn zonden, al mijn ziel
Alles wat ik had gegeven zal geen controle krijgen, toch Weet ik
Al mijn angsten worden één
En binnen deze tragedie
Ik weet hoe kwetsbaar het leven is.
Dat niets ongebroken blijft
En voor altijd is een mythe dat leugenaars gesproken hebben
Het duister ontvouwt zich, werpt de schaduw over me, ontvouwt zich, werpt de schaduw van ons allen
Om de rouwschaduw te werpen
Om de rouwschaduw te werpen