Ephel Duath — Tracing the Path of Blood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tracing the Path of Blood" van Ephel Duath.
Songteksten
I dig the soil with my bare hands
I open circular wounds
Craters of worms and broken nails
I dig off those marble columns
Extensions of my roots
Will fit in there
I look them deep down
Till I feel them pulsing within
From each crack that opens up Warm dark blood rivers out
I get my chest soaked in Summoning rebirth
I chain myself to this primordial mud
My fingers like tentacles
Spread to the light above
Eyes are sealed
In beloved silence my mind wonders
Dragging lies and slimy shadows with each step
When the core is reached
The bleeding stops
I now stand still like a centenary tree
Burnt inside
Burning all that lies around
And when daily demons finally shrink in A vortex of gold leaves erupts in return
I inhale dozens of them
Choking from this grace
I puke black bile
Drawing mandalas in the thick air
My eyes take fire
Neck cracks back
Forcing my face to the clouds
It rains
My orbits are now steaming holes
Getting slowly filled with peace
Layers and layers of shining waves
Find their way to my heart
Ice meeting fire lights up the mind
Till blackness is put at ease
And when distortion fades
Flames get rest
Tracing the path of blood
I align a step after another
And I’ll keep the rhythm till the source is reached
My inside is out
Floating
The outside is in Digging
Tuned with soil and clouds
I’m one with myself again
Songtekstvertaling
Ik graaf de aarde met mijn blote handen.
Ik open ronde wonden.
Kraters van wormen en gebroken nagels
Ik graaf van die marmeren zuilen
Extensions of my roots
Zal daarin passen.
Ik kijk diep van binnen.
Tot ik ze voel pulseren.
Van elke scheur die zich opent, stroomt er Warm donker bloed uit.
Mijn borst doordrenkt met het oproepen van wedergeboorte.
Ik bind mezelf vast aan deze oer modder.
Mijn vingers als tentakels
Verspreid naar het licht hierboven
Ogen zijn verzegeld.
In geliefde stilte vraagt mijn geest zich af
Leugens en slijmerige schaduwen meeslepend met elke stap
Wanneer de kern is bereikt
Het bloeden stopt
Ik sta nu stil als een eeuwenoude boom.
Van binnen verbrand
Alles verbranden wat er om je heen ligt
En als de dagelijkse demonen krimpen in een vortex van gouden bladeren uitbarstten in ruil daarvoor
Ik inhaleer er tientallen.
Verstikking door deze genade
Ik kots zwarte gal
Mandala ' s in de dikke lucht tekenen
Mijn ogen branden.
Nekscheurtjes naar achteren
Mijn gezicht naar de wolken dwingen
Het regent
Mijn banen zijn nu stekende gaten.
Langzaam gevuld met vrede
Lagen en lagen van glanzende golven
Vind hun weg naar mijn hart
Ice meeting fire lights up the mind
Totdat de duisternis tot rust komt
En wanneer de vervorming vervaagt
Vlammen krijgen rust
Het spoor van het bloed
Ik zet een stap na een andere
En ik hou het ritme tot de bron bereikt is.
Mijn binnenste is buiten.
Drijvend
De buitenkant is aan het graven.
Afgestemd met aarde en wolken
Ik ben weer een met mezelf.