Ephel Duath — Feathers Under My Skin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Feathers Under My Skin" van Ephel Duath.
Songteksten
Rootless I wonder against my balance point
Silence unwraps the weight of being
And there I lie
Untouched by emotions of sort
I fight back my own human smell
Inhaling rain and dirt
I find shelter under beds of leaves
I fail to hide my claws again
Spitting on what I’m called to be
I scratch my skin deep down looking for feathers
What I am is what I’m not
Acceptance is that road
I walk away from
I lead with pride my own disasters
Denying I learn
I’ll look at birds' eyes to get the answers I need
Light pulses through my nails
I draw my new self with it A spinning top in constant motion
While my face
Like a watchtower remains still
My sight keeps aiming at the horizon
As far as it can get
Unfit to find any rest
I wish to transfigure in rocks or sediment
Motionless desires obstruct my run
I can’t find a way to hide from these walls
Urban decay is black oil dripping on my wings
I cry diamonds of salt
I feed myself with them
Every drop cuts my throat deep to the spine
Till my voice shrinks to a bloody wisper
Lost among the lost
I keep moving
While my feet can’t find any grip on the ground
I refuse the colours I see
I’ll feed crows with my eyeballs
And keep just darkness for me I keep just darkness for me What I am is what I am not
What I am not is what I’m cursed to be.
Songtekstvertaling
Rootless I wonder against my balance point
Stilte ontrolt het gewicht van het zijn
En daar lig ik
Onaangeroerd door emoties.
Ik vecht terug mijn eigen menselijke geur
Regen en aarde inademen
Ik zoek onderdak onder bladeren.
Ik kan m ' n klauwen niet meer verbergen.
Spugen op wat ik heet te zijn
Ik krab mijn huid diep van binnen op zoek naar veren
Wat ik ben, is wat ik niet ben.
Acceptatie is die weg
Ik loop weg van
Ik leid met trots mijn eigen Rampen
Ontkennen dat ik leer
Ik kijk naar de ogen van vogels om de antwoorden te krijgen die ik nodig heb.
Licht pulseert door mijn nagels
Ik teken mijn nieuwe ik met het een draaiende top in constante beweging
Terwijl mijn gezicht
Als een watchtower blijft stil
Mijn zicht blijft gericht op de horizon
Zo ver als het kan komen
Ongeschikt om rust te vinden
Ik wil transformeren in stenen of sediment.
Bewegingloze verlangens belemmeren mijn run.
Ik kan me niet verstoppen voor deze muren.
Stedelijk verval druipt zwarte olie op mijn vleugels.
Ik huil diamanten van zout
Ik voed mezelf met hen.
Elke druppel snijdt mijn keel diep door tot aan de ruggengraat.
Totdat mijn stem krimpt tot een wijsneus.
Verloren onder de verlorenen
Ik blijf bewegen.
Terwijl mijn voeten geen grip op de grond kunnen vinden
Ik weiger de kleuren die ik zie
Ik zal kraaien voeden met mijn ogen
En bewaar alleen duisternis voor mij Ik hou alleen duisternis voor mij wat ik ben is wat ik niet ben
Wat ik niet Ben, is wat ik vervloekt ben.