Enz — La dernière songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La dernière" van Enz.
Songteksten
J’aurais jamais pensé qu’c'était la dernière
Cette fois où comme d’hab' j’t’ai dit «à la prochaine»
Aucun de nous deux n’a fait l’effort de donner des nouvelles
Aujourd’hui j’le regrette, un peu tard
Tu n’pourras jamais lire cette lettre
On s'était connus dans cette soirée nase, tu t’rappelles?
Avec mes cousins, toi tes copines, pour discuter on s’met à l'écart
Mais le lendemain j’avais l’taf, donc on s'échange les portables
En s’promettant qu’on s’reverrait sur Tarbes
On a tenu cette promesse
Les choses ont été si bien faites
Que quelque temps plus tard tu devenais mon ex
C’est là qu’j’ai pris un chemin et toi un autre
Malgré le «quoi qu’il arrive on restera potes»
On s’est plus revus mais à qui la faute?
Et là-dessus le temps fait son œuvre
Et je t’oublie heure après heure
Jusqu’au jour où la douleur m’a renversé
Quand j’ai demandé c’que t'étais devenue
A ton amie dont les yeux rougis m’ont parlé d’cet accident d’voiture
Je peine à avancer seul
Loin des yeux loin du cœur
Et rien n’apaise ma douleur
Quand un proche me laisse, mes histoires finissent en pleurs
J’aurais jamais pensé qu’c'était la dernière
Cette fois où comme d’hab' j’t’ai dit «à la prochaine»
J’croyais qu’on était frères
Mais l’expérience m’a montré l’contraire
T’as vite fait d'écouter les petites histoires de c’piètre traître
P’t-être qu’j’ai mal agi, j’vois pas quand
Ou qu’simplement quelqu’un fait preuve de médisance
Et d’jalousie à mon égard
Toi, bêtement, tu tombes dans l’piège
J’avais personne sur qui compter pendant l'état d’siège
Mais rien d’grave, une croix d’plus sur un ex-pote
J’peux compter les vrais sur une main depuis l’Exode
La fidélité m’escroque mais j’tiendrai l’cierge
Que j’irai brûler pour tous avant qu’les lumières s'éteignent
J’ai plus l’temps pour la haine, non, plus l’temps pour la rancœur
Et j’me fiche de tes excuses, j’en connais le refrain par cœur
A quoi bon haïr des êtres qu’on a pu adorer
J’peux comprendre tout c’que tu veux mais j’aurai trop d’mal à pardonner
J’voudrais garder l’sourire quand la vie t’oblige à l’effacer
Force est d’constater qu’j’avance, mais que j’connais pas l’trajet
Ni celui qui l’a tracé, en somme
Je slalome les yeux bandés, les mains liées
C’est ça ma condition d’homme, faut croire
Que je perds espoir de minute en minute
Et pourtant d’habitude je suis du côté d’ceux qui luttent pour voir
C’est une peine perdue
Y a pas qu’la mort pour t’enlever des proches
Trahison et mensonges peuvent te faire porter disparu
Et les reproches que j’peux nous faire n’y pourront rien changer
Y a plus qu’dans les souvenirs que j’peux m’perdre
Pensées amères, actes manqués et regrets
S’amoncèlent dans mon esprit sans cesse
S’enchaînent au gré des relations
J’aimerais casser c’cycle
Les fins d’histoires sont toujours assez tristes
Alors je veille sur mes sœurs et frères
Pour éviter qu’la prochaine fois qu’on s’voit ne soit la dernière
Songtekstvertaling
Ik had nooit gedacht dat het de laatste was.
Deze keer toen ik zei:»
Geen van ons beiden deed de moeite om nieuws te geven.
Vandaag heb ik er spijt van, een beetje laat
Je zult deze brief nooit kunnen lezen.
We hebben elkaar ontmoet op die rotavond, Weet je nog?
Met mijn neven, jullie vriendinnen, om te praten gaan we uit de weg.
Maar de volgende dag had ik de taf, dus wisselen we de laptops uit.
Door te beloven elkaar op Tarbes te zien.
We hebben die belofte gehouden.
De dingen zijn zo goed gedaan.
Dat je een tijdje later mijn ex werd.
Dat is waar ik het ene pad nam en jij het andere.
Ondanks de " wat er ook gebeurt, we zullen vrienden blijven»
We hebben elkaar niet meer gezien, maar wie heeft de schuld?
En op it tijd doet zijn werk
En ik vergeet je uur na uur.
Tot de dag dat de pijn over me heen kwam
Toen ik vroeg wat je geworden was
Aan je vriend wiens rode ogen me vertelden over dat auto-ongeluk.
Ik worstel om alleen verder te gaan.
Weg van de ogen weg van het hart
En niets verzacht mijn pijn
Als een geliefde me verlaat, eindigen mijn verhalen in tranen.
Ik had nooit gedacht dat het de laatste was.
Deze keer toen ik zei:»
Ik dacht dat we broers waren.
Maar de ervaring heeft me anders geleerd.
Je luisterde snel naar de verhalen van die arme verrader.
Omdat ik verkeerd deed, ik kan niet zien wanneer
Of dat iemand gewoon gemeen is.
En jaloezie jegens mij
Je trapt in de val.
Ik had niemand om op te vertrouwen tijdens de belegering.
Maar niets ernstigs, nog een kruisje op een ex-vriend.
Ik kan de echte aan de ene kant tellen sinds de exodus.
Loyaliteit bedriegt me maar ik hou de kaars vast
Dat ik voor iedereen zal branden voordat de lichten uitgaan
Ik heb meer tijd voor haat, Nee, meer tijd voor wrok.
En ik geef niet om je verontschuldiging, ik ken het refrein uit mijn hoofd
Wat is het nut van het haten van wezens die we kunnen aanbidden?
Ik kan alles begrijpen wat je wilt, maar Ik zal te veel moeite hebben om het te vergeven.
Ik wil de glimlach houden als het leven je dwingt het te wissen.
Het is noodzakelijk op te merken dat ik vooruit ga, maar ik ken de route niet
Noch degene die het traceerde, in het kort
Ik ben geblinddoekt, handen gebonden
Dat is mijn toestand als man, denk ik.
Dat ik van minuut tot minuut de hoop verlies
En toch sta ik meestal aan de kant van degenen die worstelen om te zien
Het is een verloren zin.
Het is niet alleen de dood om je weg te nemen van je dierbaren.
Verraad en leugens kunnen je laten verdwijnen.
En de verwijten die ik ons kan maken zullen niets veranderen.
Er zijn meer dan herinneringen die ik kan verliezen.
Bittere gedachten, gemiste daden en spijt
Ze stapelen zich voortdurend op in mijn gedachten.
Zijn gekoppeld volgens relaties
Ik wil deze cyclus doorbreken.
Het einde van verhalen is altijd heel triest.
Dus ik waak over mijn zussen en broers.
Om te voorkomen dat de volgende keer dat we elkaar zien de laatste zijn