Ensoph — Shame On You! songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shame On You!" van Ensoph.
Songteksten
I call you with no sound while I’m slain
By your hounds and my blood feeds this earth
I see with no eyes your face without lines
That gazes at your sons in chains
I’m like a mountain crumbled to sand
By the weight of your mighty step
I’m like the grain left in the fields
That withers and rots in the rain
Sirius is faded against your light
The dawn shows my land burning bright
Hunger, like blades in your chest
Thirst, like thorns in the throat
Sickness, like nails in your flesh
Fear, we are the scapegoats
Why have we forgotten your Name?
And this is our shame
To live without your Grace over us We, we search among the words
That one we have lost
That one to call you in our pray
The wind roars our fault
But we can’t understand
Lost in this, in this maze
I am that, that I am
I scream with no tongue over this ruins
Nothing remains — except for the wounds
I cry with no eyes and my tears are the trails
Where remorse comes stealing my pride
I’m the banquet you offered to my host
I’m the pledge for a tribute forever lost
I’m the people lead by a blind
In the darkness of a sky without sun
Hunger, like blades in your chest
Thirst, like thorns in the throat
Sickness, like nails in your flesh
Fear, we are the scapegoats
Why have we forgotten your Name?
And this is our shame
To live without your Grace over us We, we search among the words
That one we have lost
That one to call you in our pray
We, we search between the faces
the one that’s lost in the haze
The tales of broken promises
But the secret of the name
Belongs to whom who is afraid
By the touch of these words
That burn and wait in the heart
Songtekstvertaling
Ik roep je zonder geluid terwijl ik gedood word.
Door uw honden en mijn bloed voedt deze aarde
Ik zie zonder ogen je gezicht zonder lijnen
Die geketend naar je zonen kijkt.
Ik ben als een berg verkruimeld tot zand
Door het gewicht van uw machtige stap
Ik ben als het graan in de velden.
Dat verwelkt en rot in de regen
Sirius is vervaagd tegen je licht.
De dageraad laat mijn land zien branden helder
Honger, als messen in je borst
Dorst, als doornen in de keel
Ziekte, als nagels in je vlees
Angst, wij zijn de zondebokken.
Waarom zijn we je naam vergeten?
En dit is onze schande
Om te leven zonder uwe genade over ons we zoeken tussen de woorden
Die hebben we verloren.
Die jou roept in onze gebeden
De wind brult onze schuld
Maar we kunnen het niet begrijpen.
Verdwaald in dit doolhof
Ik ben dat, dat ik ben
Ik schreeuw zonder tong over deze ruïnes
Er blijft niets over, behalve de wonden.
Ik huil zonder ogen en mijn tranen zijn de paden
Waar berouw komt stelen van mijn trots
Ik ben het banket dat je aan mijn gastheer aanbood.
Ik ben de belofte voor een eerbetoon voor altijd verloren
Ik ben het volk geleid door een blinde
In de duisternis van een hemel zonder zon
Honger, als messen in je borst
Dorst, als doornen in de keel
Ziekte, als nagels in je vlees
Angst, wij zijn de zondebokken.
Waarom zijn we je naam vergeten?
En dit is onze schande
Om te leven zonder uwe genade over ons we zoeken tussen de woorden
Die hebben we verloren.
Die jou roept in onze gebeden
We zoeken tussen de gezichten.
degene die verloren is in de nevel
De verhalen van gebroken beloften
Maar het geheim van de naam
Van wie de godvrezenden zijn
Door de aanraking van deze woorden
Dat brandt en wacht in het hart