Enrico Ruggeri — Ulisse / Fango E Stelle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ulisse / Fango E Stelle" van Enrico Ruggeri.
Songteksten
Con il passato che ho
Dopo mille battaglie e pericoli
Di niente al mondo mi pento;
Nemmeno il vento è più curioso di me
Dove mi trovo non so
Ma rimane un istante da vivere
Per ricordare le porte
Di tante case dove aspettano me
Portami via;
Voglia di consumare. Tienimi via
Chi non mi sa capire guardi la scia
Delle mie navi leggere
Fammi bere al giorno che verrà
E alle carezze passeggere
Magari un giorno verrò:
Rimanere da soli è difficile
Ma l’abitudine a correre è troppo forte;
È più feroce di me
E non si può combattere
Andiamo incontro all’avventura
Con le vele al vento;
Non è rimpianto né paura ciò che sento
Non c'è montagna né frontiera
Che potrà fermare
Chi corre incontro al mondo
E il mondo sa guardare
Sono già via;
Scrivo da questo mare. Sono già via
Non si farà legare l’anima mia
Fatta di roccia più dura
Perché l’anima è un concetto senza età
Senza famiglia né bandiera
Faremo un salto dentro al buio;
Non avremo pace
Perché nel centro dell’ignoto c'è una luce
Se il cuore nasce marinaio
Non potrai averlo
Perché non basta un altro cuore per tenerlo
Sono già via;
Scrivo da questo mare. Sono già via
Non posso scegliere una vita non mia:
Sono di roccia più dura
Non gridare che non sento
Magari un giorno verrò:
Rimanere da soli è difficile
Ma l’abitudine a correre è troppo forte:
È come un fulmine
Portami via;
Voglia di consumare. Lascia che sia
Chi non mi sa capire guardi la scia
Delle mie navi leggere
Fammi ancora bere al giorno che verrà
E alle carezze passeggere
Anch’io sono nel fango
Però guardo su le stelle
E le vedo così belle
Perchè l’anima è un concetto senza età:
Nè famiglia nè bandiera
E la mia anima è leggera come me
Che volo via
Songtekstvertaling
Met het verleden heb ik
Na duizend gevechten en gevaren
Ik heb nergens spijt van.;
Zelfs de wind is niet nieuwsgieriger dan ik.
Waar ik ben Weet ik niet
Maar er is nog een moment te leven.
Om de deuren te onthouden
Van zoveel huizen waar ze op me wachten.
Neem me mee.;
Verlangen om te consumeren. Hou me weg.
Wie niet kan begrijpen kijk naar het pad
Van mijn lichte schepen
Laat me de dag drinken die komt
En de voorbijgaande streling.
Misschien kom ik op een dag:
Alleen blijven is moeilijk.
Maar de gewoonte om te rennen is te sterk.;
Hij is sterker dan ik.
En je kunt niet vechten
Laten we het avontuur tegemoet gaan.
Met zeilen in de wind;
Het is geen spijt of angst dat ik voel
Er is geen berg of grens
Dat kan stoppen.
Wie runt tegen de wereld
En de wereld weet hoe te kijken
Ik ben al weg.;
Ik schrijf uit deze zee. Ik ben al weg.
Hij zal mijn ziel niet binden.
Gemaakt van harder gesteente
Waarom de ziel een tijdloos concept is
Geen familie of vlag
We springen in het donker.;
We zullen geen vrede hebben.
Want in het midden van het onbekende is er een licht
Als het hart geboren is, matroos
Je mag het niet hebben.
Waarom is een ander hart niet genoeg om het vast te houden?
Ik ben al weg.;
Ik schrijf uit deze zee. Ik ben al weg.
Ik kan niet kiezen voor een leven dat niet van mij is.:
Ze zijn harder rots
Schreeuw niet dat ik je niet hoor.
Misschien kom ik op een dag:
Alleen blijven is moeilijk.
Maar de gewoonte om te rennen is te sterk.:
Het is als bliksem.
Neem me mee.;
Verlangen om te consumeren. Laat het zijn
Wie niet kan begrijpen kijk naar het pad
Van mijn lichte schepen
Laat me nog eens drinken op de dag dat het komt
En de voorbijgaande streling.
Ik zit ook in de modder.
Maar ik kijk naar de sterren
En ik zie ze zo mooi
Omdat de ziel een tijdloos concept is:
Noch familie noch vlag
En mijn ziel is zo licht als ik
Wegvliegen