Enrico Ruggeri — La Partecipazione songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Partecipazione" van Enrico Ruggeri.
Songteksten
Spero manchi una striscia di tempo
per tracciare bilanci.
Questa vita propone moltissimi agganci
e continua così,
accavallandoci i binari.
Ci trasporta così,
tra pochi attimi ordinari nell’imponderabile.
Non sarebbe nemmeno strano
dichiararsi contenti
col cervello che rotola in mezzo agli assenti.
Ma non basta così:
c'è poco tempo e molta sete.
E non basta così
e questa quite dopo la tempesta
che non serve più.
Mai, non cambia mai
questa partecipazione
e ogni gesto ed ogni azione
hanno peso su di noi.
Non ci lascia mai il concetto del dettaglio:
ogni sguardo ed ogni sbaglio
fanno breccia su di noi.
E vorresi sorvolare, ma non puoi.
E l’umore che cambia altezza
come un otto volante,
e fatica a discernere quando è importante.
E si parte da qui,
alla ricerca dell’ignoto.
E si fugge da qui
cercando un campo con un moto che perpetuo non sarà.
Mai, non cambia mai questa partecipazione;
non è chiara la lezione,
non si ferma la marea.
Non ci lascia mai
il pensiero del domani,
entro quei discorsi strani
che teniamo dentro noi.
Che domani sia, ci penseremo poi.
Ma guardandosi indietro si scopre che già
si dissolve da sola una buona metà
delle grosse questioni che il nostro percorso dà
Mai, non cambia mai questa partecipazione;
non è chiara la lezione,
non si ferma la marea.
Non ci lascia mai
il pensiero del domani
entro quei discorsi strani
che teniamo dentro noi.
Che domani sia, ci penseremo poi
Songtekstvertaling
Ik hoop dat je een stukje tijd mist.
om budgetten op te stellen.
Dit leven biedt vele verbindingen
en het gaat zo verder.,
de sporen kruisen.
Het vervoert ons zo.,
in een paar gewone momenten in het onberispelijke.
Het zou niet eens raar zijn.
verklaar jezelf gelukkig.
met de hersenen rollen in het midden van de afwezige.
Maar dat is niet genoeg.:
er is weinig tijd en veel dorst.
En dat is niet genoeg.
en dit na de storm
dat heb je niet meer nodig.
Nooit, nooit verandert
deze deelname
en elk gebaar en elke actie
ze hebben gewicht op ons.
Hij laat ons nooit het concept van detail achter.:
elke blik en elke fout
ze breken in op ons.
En je zou willen vliegen, maar dat kan niet.
En de stemming die van hoogte verandert
als een vliegende acht,
en het is moeilijk te onderscheiden wanneer het belangrijk is.
En je begint vanaf hier.,
op zoek naar het onbekende.
En hij loopt hier weg.
op zoek naar een veld met een eeuwige beweging zal dat niet zijn.
Nooit, nooit verandert deze deelname;
de les is niet duidelijk,
het tij stopt niet.
Hij verlaat ons nooit.
de gedachte aan morgen,
in die vreemde toespraken
dat we in ons houden.
Morgen komen we er wel uit.
Maar terugkijkend blijkt dat al
het lost zichzelf op.
van de grote vragen die ons pad geeft
Nooit, nooit verandert deze deelname;
de les is niet duidelijk,
het tij stopt niet.
Hij verlaat ons nooit.
de gedachte aan morgen
in die vreemde toespraken
dat we in ons houden.
Laat het morgen zijn, we zullen er later over nadenken.