Enrico Ruggeri — Il funambolo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il funambolo" van Enrico Ruggeri.
Songteksten
Questo tempo libera la poesia
Passa un’ora e non è più la mia
Ma rimane lì, immobile:
Quella corda tesa tra la realtà
E la più strana fantasia
Come i minuti e le perplessità
Tra le stesse quotidianità
Ma sarò lì, libero
Più vicino al cielo volerò
Non precipiterò
Tra l’azzurro e la città
La città vola via
Vola sopra a quell’idea
Di equilibrio e simmertia
Dove il tempo svanirà
C'è il funambolo che sa
Passa il tempo e il tempo dimmi che cos'è
Se il presente tiene dentro sé
Ogni passato prossimo
Come se noi fossimo già qui
Ancora immobili, così
Con quei ricordi indistruttibili
Quei sentimenti indivisibili
Saremo lì, fragili
E nasconderemo le armonie
Di certe poesie
Tra l’azzurro e la città
La città vola via
Vola sopra a quel’idea
Di equilibrio e simmertia
Dove il tempo svanirà
C'è il funambolo che sa
Questo tempo immobile che limita
Sbriciola il futuro che verrà
Ma abbiamo già un’anima
Che conduce verso l’allegria
O la malinconia
Come se spingessimo altalene
In preda alla follia
Tra l’azzurro e un’idea
Quell’idea vola via
Vola sulle città
Tra equilibrio e simmetria
Quando il tempo fuggirà
Il funambolo saprà
Songtekstvertaling
Deze keer bevrijdt poëzie
Een uur gaat voorbij en het is niet meer van mij.
Maar het blijft daar, onbeweeglijk:
Dat strakke touw tussen de realiteit
En de vreemdste Fantasie
Zoals minuten en verbijstering
Onder hetzelfde dagelijks leven
Maar Ik zal er zijn, vrij
Dichter bij de lucht vlieg ik
Ik zal me niet haasten.
Tussen de blauwe en de stad
De stad vliegt weg.
Vlieg over dat idee.
Balans en simmertia
Waar de tijd zal vervagen
Daar is de funambolo die Weet
Vertel me wat het is.
Als het heden in zichzelf zit
Elk nabij verleden
Alsof we hier al waren.
Nog steeds onbeweeglijk, dus
Met die onverwoestbare herinneringen.
Die ondeelbare gevoelens
We zullen er zijn, fragiel.
En we verbergen de harmonieën
Van bepaalde gedichten
Tussen de blauwe en de stad
De stad vliegt weg.
Vlieg over dat idee.
Balans en simmertia
Waar de tijd zal vervagen
Daar is de funambolo die Weet
Deze immobiele tijdslimiet
Verbrokkelt de toekomst die komt
Maar we hebben al een ziel.
Dat leidt tot vreugde
Of melancholie
Alsof we schommels duwen.
In waanzin.
Tussen het blauw en een idee
Dat idee vliegt weg.
Vlieg over de steden
Balans en symmetrie
Wanneer de tijd zal wegrennen
De funambolo zal het weten.