Emperor — Into the Infinity of Thoughts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into the Infinity of Thoughts" van Emperor.
Songteksten
As the Darkness creeps over the Northern mountains of Norway
and the silence reach the woods, I awake and rise…
Into the night I wander, like many nights before,
and like in my dreams, but centuries ago.
Under the Moon, under the trees.
Into the Infinity of Darkness,
beyond the light of a new day,
into the frozen nature chilly,
beyond the warmth of the dying Sun.
Hear the whispering of the wind,
the Shadows calling…
I gaze into the Moon which grants me visions
these twelve full Moon nights of the year,
and for each night the light of the holy disciples fades away.
Weaker and weaker, one by one.
Weaker and weaker, one by one.
I gaze into the Moon which makes my mind pure as crystal lakes,
my eyes cold as the darkest winter nights, by yet there is a flame inside.
It guides me into the dark shadows beyond this world,
into the infinity of thoughts… thoughts of upcoming reality.
In the name of the almighty Emperor I will ride the Lands in pride,
carrying the Blacksword at hand, in warfare.
I will grind my hatred upon the loved ones.
Despair will be brought upon
the hoping children of happiness.
Wherever there is joy the hordes of the eclipse
will pollute sadness, sadness and hate
under the reign if fear.
The lands will grow black.
There is no Sunrise yet to come
into the wastelands of phantoms lost.
The lands will grow black.
There is no Sunrise yet to come.
May these moments under the Moon be eternal.
May the infinity haunt me… In Darkness.
Songtekstvertaling
Als de duisternis over de noordelijke bergen van Noorwegen kruipt
en de stilte bereikt het bos, Ik word wakker en sta op…
In de nacht dat ik dwaal, zoals vele nachten daarvoor,
en zoals in mijn dromen, maar eeuwen geleden.
Onder de maan, onder de bomen.
In de oneindigheid van de duisternis,
voorbij het licht van een nieuwe dag,
in de bevroren natuur kil,
voorbij de warmte van de stervende zon.
Hoor het fluisteren van de wind,
The Shadows calling…
Ik kijk naar de maan die me visioenen geeft
deze twaalf volle maan nachten van het jaar,
en elke nacht vervaagt het licht van de Heilige discipelen.
Zwakker en zwakker, één voor één.
Zwakker en zwakker, één voor één.
Ik staar in de maan, wat mijn geest zuiver maakt als kristallen meren.,
mijn ogen zijn zo koud als de donkerste winteravonden, maar toch is er een vlam binnenin.
Het leidt me in de donkere schaduwen achter deze wereld.,
in de oneindigheid van Gedachten... Gedachten van de komende realiteit.
In de naam van de almachtige keizer zal ik trots op het land rijden.,
met het Zwarte woord bij de hand, in oorlogvoering.
Ik zal mijn haat over de geliefden malen.
Wanhoop zal worden opgewekt
de hopende kinderen van geluk.
Waar er vreugde is, zijn de hordes van de eclips
zal verdriet, verdriet en haat vervuilen
onder de Heerschappij als angst.
Het land zal zwart worden.
Er komt nog geen zonsopgang.
in de woestenij van de verloren geesten.
Het land zal zwart worden.
Er komt nog geen zonsopgang.
Moge deze momenten onder de maan eeuwig zijn.
Moge de oneindigheid me achtervolgen... in duisternis.