Emily Jane White — Clipped Wings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Clipped Wings" van Emily Jane White.
Songteksten
Can I cut you out of the frame
Can I throw the remnant in the lake
‘Cause I never wanted to yell murder in your name
I just want to die without a photo drenched in shame
For I will never be the same
And cold blood always leaves a stain
And oh oh oh
The lines they are so blue
And oh oh oh
The coat of arms you threw
‘Cause I never wanted to slaughter your game
To go on pining for moon that only wanes
Rob from always on the run is so bad and copy paste is a sin
So take me out to the corn my love and
Splash the water ‘til it turns into mud
For my blood is frozen on the absence of love
Oh in the veins a far haunting calls your name
To your soul’s body which you never knew you gave
Away into oblivion you threw
And his teeth have made a corpse of you
But you’ve come back with the clipped wings of the dove
And in this reverie you wrestled with your love
For my blood still frozen from the absence of love
So take the thorns out of me my love
And patch them up with your wounded love
We’re all tied up, now undo what you’ve done
And into soundless from your slaughter I will run
Can I cut you out of the frame
Can I throw the remnants in the lake
Songtekstvertaling
Kan ik je uit het frame snijden?
Mag ik het restant in het meer gooien?
Omdat ik nooit moord in jouw naam wilde schreeuwen.
Ik wil gewoon sterven zonder een foto doordrenkt in schaamte
Want Ik zal nooit meer hetzelfde zijn
En koud bloed laat altijd een vlek achter
En oh oh oh
De lijnen zijn zo blauw
En oh oh oh
Het wapen dat je gooide
Want ik wilde je spel nooit afslachten.
Om naar maan te blijven smachten die alleen maar afneemt
Rob van always on the run is zo slecht en copy pasta is een zonde
Dus neem me mee naar de mais mijn liefste en
Spat het water in tot het in modder verandert.
Want mijn bloed is bevroren op de afwezigheid van liefde
OH in de aderen een ver spook roept je naam
Aan het lichaam van je ziel, waarvan je nooit wist dat je het gaf.
Weg in de vergetelheid die je gooide
En zijn tanden hebben een lijk van jou gemaakt.
Maar je bent teruggekomen met de geknipte vleugels van de duif
En in deze reverie worstelde je met je liefde
Voor mijn bloed nog bevroren van de afwezigheid van liefde
Dus haal de doornen uit me mijn liefde
En lap ze op met je gewonde liefde.
We zijn allemaal vastgebonden, maak ongedaan wat je gedaan hebt.
En in sounless from your slaughter I will run
Kan ik je uit het frame snijden?
Mag ik de restanten in het meer gooien?