Emilie Autumn — Jump the Track songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jump the Track" van Emilie Autumn.
Songteksten
In this light the dust is visible
Golden glowing atmosphere
Even the air I breath is full of memories
Shades of others path my skin
And since I am alone, I wonder
Who on earth would ever know
If I slipped into the other side
Without making a sound
without blinking an eye
without slowing down at all
I could jump the track
Still the wheels are turning
Landscapes echo in my mind
Flying past my windows
How could anyone fear this place?
And since I am alone, I wonder
Who on earth, would ever guess?
If I cross this fragile strand that binds
Without making a noise
Without skipping a beat
Without slowing down at all
I could jump the track
And what were specters now have faces
Casting light in darkened places
Those that I have loved are with me Never gone, but ever drifting
Through the treads of my existence
Courses running, side by side
Paths entwining, realigning
Meeting, past the great divide
In the realm that phantoms hide
Sanctified, occupied
And since I am alone, I wonder
Who on earth, would ever care?
If I slipped away before my time
Without saying a word
Without praying to god
Without slowing down at all
I could jump the track
I could jump the track
I could jump
Songtekstvertaling
In dit licht is het stof zichtbaar
Gouden gloeiende atmosfeer
Zelfs de lucht die ik adem zit vol herinneringen.
Tinten van anderen pad mijn huid
En omdat ik alleen Ben, vraag ik me af
Wie op aarde zou ooit weten
Als ik naar de andere kant gleed
Zonder geluid te maken
zonder met een oog te knipperen
zonder te vertragen.
Ik kan over de baan springen.
Toch draaien de wielen.
Landschappen echo in mijn geest
Voorbij mijn ramen vliegen
Hoe kan iemand hier bang voor zijn?
En omdat ik alleen Ben, vraag ik me af
Wie zou dat ooit raden?
Als ik deze fragiele streng die bindt
Zonder geluid te maken
Zonder een beat over te slaan
Zonder te vertragen.
Ik kan over de baan springen.
En wat waren specters? nu hebben ze gezichten.
Gieten van licht op donkere plaatsen
Degenen van wie ik heb gehouden, zijn bij me. nooit weg, maar altijd Drift.
Door de sporen van mijn bestaan
Loopbanen, zij aan zij
Paden die zich verstrengelen, herlijnen
Ontmoeting, voorbij de grote kloof
In het rijk dat fantomen verbergen
Geheiligd, bezet
En omdat ik alleen Ben, vraag ik me af
Wie kan het wat schelen?
Als ik wegglipte voor mijn tijd
Zonder een woord te zeggen
Zonder tot god te bidden
Zonder te vertragen.
Ik kan over de baan springen.
Ik kan over de baan springen.
Ik kan springen.