Emery — Rock, Pebble, Stone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rock, Pebble, Stone" van Emery.
Songteksten
You pushed my head under the water
I lost my breath, but the skyline called my name
The wilds the wilds the wilds they pull you in These miles we’ve walked and miles we talked have been
The first time I am not alone in my head
By itself, oneself, can’t find where it began
The dust you’ll find beneath my feet
Reminds me of the simpler things
When it was only you and me But now I see, now I see
So we all fall asleep
So we laugh and play
So we drink and eat
So we count our time
So we know our keep
But it floats away,
Nothing seems to stay these days
Fragile and weak
It’s been years and now
I get a moment to speak
And all I think about
Is what to say
When you’re face to face with nothing
And nothing will escape your lips
The clouds, the clouds, the clouds
They take their shape
We dream that in their billows
Are answers to this place
You ask me to surrender
You’re sure it’s what I’ll take
We broke our bread together
And cursed it at the gates
I’m a son of a father
My mother’s oldest one
You make your trade with your brothers
Sister you’re not the only one
Head to toe I’m drowning
I told you not to speak
Frail and fragile weak dim
The light down on the street.
But the light still lingers
In my eyes
I’m a son of a father
My mother’s oldest one
You make your trade with your brothers
Sister you’re not the only one
Songtekstvertaling
Je duwde mijn hoofd onder water.
Ik verloor mijn adem, maar de skyline riep mijn naam
De wildernis de wildernis de wildernis ze trekken je in deze mijlen we hebben gewandeld en mijlen we hebben gepraat
De eerste keer dat ik niet alleen ben in mijn hoofd
Op zichzelf, zelf, kan niet vinden waar het begon
Het stof dat je onder mijn voeten zult vinden
Doet me denken aan de simpelere dingen.
Toen was het alleen jij en ik maar nu zie ik, nu zie ik
Dus we vallen allemaal in slaap
Dus we lachen en spelen
Dus we drinken en Eten
Dus we tellen onze tijd
Dus we kennen onze kost
Maar het zweeft weg,
Niets lijkt te blijven deze dagen
Breekbaar en zwak
Het is jaren geleden en nu
Ik heb even tijd om te praten.
En alles waar ik aan denk
Is wat te zeggen
Als je oog in oog staat met niets
En niets zal aan je lippen ontsnappen
De wolken, de wolken, de wolken
Ze nemen hun vorm aan
We dromen dat in hun stromingen
Zijn antwoorden op deze plek
Je vraagt me om me over te geven.
Weet je zeker dat het is wat ik neem?
We braken ons brood samen.
En die aan de poorten vervloekte.
Ik ben een zoon van een vader.
De oudste van mijn moeder.
Je ruilt met je broers.
Zuster, je bent niet de enige.
Ik verdrink.
Ik zei je niet te praten.
Broos en fragiel zwak dimlicht
Het licht op straat.
Maar het licht blijft hangen
In mijn ogen
Ik ben een zoon van een vader.
De oudste van mijn moeder.
Je ruilt met je broers.
Zuster, je bent niet de enige.