Emery — Dear Death, Pt. 2 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dear Death, Pt. 2" van Emery.
Songteksten
Time is running out as you die, die, die in this bed not making a sound.
It has all come crashing down to the heel, and watch you breathe your last.
So helpless to stop you from slipping away so fast.
Oh, God, are you listening now?
As this cancer dances through her, and then takes a bow.
It won’t disappoint the crowd, whose word is a curse, as I hear them one-by-one.
Please pull the string, and I come undone.
I know this. I felt the same. I’m sleeping by your side.
You’re worth this. I wouldn’t trade a day.
So many days I’ve been blind.
I want to stop and rewind.
Kick off our shoes and dance with the ghost of you.
Who could tease me and leave me begging for the abuse?
You’re the only I knew that could tame me, and make me who I am.
But now, there’s self-blaming and there’s nothing left of all my plans.
I know this. I felt the same. I’m sleeping by your side.
You’re worth this. I wouldn’t trade a day.
So many days I’ve been blind.
I want to stop and rewind.
Kick off our shoes and dance.
Let’s dance again.
We’ll turn up our sleeves.
I know just where to begin.
Dance, let’s dance again.
We could find ourselves before this happens…
Words of mine are trite and simple shame.
Still we find a place in everything.
It’s just to break the silence that has been crushing me.
Half of me is dead, already gone.
Half is screaming everyone is wrong.
Finally asking now, will you just hear me out?
This was all my fault.
You brought me death, and it’s everything I wanted.
It’s the wrong side of fear that kept me out.
Songtekstvertaling
De tijd raakt op als je sterft, sterft, sterft in dit bed zonder een geluid te maken.
Het is allemaal neergestort tot aan de hiel, en kijk hoe je je laatste adem uitblaast.
Zo hulpeloos om te voorkomen dat je zo snel wegglipt.
Oh, God, luister je nu?
Terwijl deze kanker door haar heen danst, en dan buigt.
Het zal de menigte niet teleurstellen, wiens woord een vloek is, zoals ik ze één voor één hoor.
Trek alsjeblieft aan het touwtje, en ik kom terug.
Dat Weet ik. Ik voelde hetzelfde. Ik slaap naast je.
Je bent dit waard. Ik zou geen dag ruilen.
Ik ben zo vaak blind geweest.
Ik wil stoppen en terugspoelen.
Schop onze schoenen uit en dans met de geest van jou.
Wie kan me plagen en me laten smeken voor het misbruik?
Jij bent de enige die me kan temmen en maken wie ik ben.
Maar nu is er zelf schuld en er is niets meer over van al mijn plannen.
Dat Weet ik. Ik voelde hetzelfde. Ik slaap naast je.
Je bent dit waard. Ik zou geen dag ruilen.
Ik ben zo vaak blind geweest.
Ik wil stoppen en terugspoelen.
Schoenen uit en dansen.
Laten we nog eens dansen.
We zetten onze mouwen op.
Ik weet precies waar ik moet beginnen.
Dansen, laten we nog eens dansen.
We kunnen onszelf vinden voordat dit gebeurt.…
Mijn woorden zijn afgezaagd en eenvoudige schaamte.
Toch vinden we een plek in alles.
Het is gewoon om de stilte te breken die me verpletterd heeft.
De helft van mij is dood, al weg.
De helft schreeuwt dat iedereen het mis heeft.
Ik vraag het nu eindelijk, wil je gewoon naar me luisteren?
Dit was allemaal mijn schuld.
Je bracht me de dood, en dat is alles wat ik wilde.
Het is de verkeerde kant van angst die me buiten hield.