Embracing — The Good Old Days songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Good Old Days" van Embracing.
Songteksten
Hey, you don? t go away
I? m here to tell you the story
Of an evil wizard with his great powers
He wore the master ring
And predicted the war to come
Dark was the night but darker to become
In the age of chaos I was there with him
He was my master and I was his slave
When the war broke out, we stood side by side
My sword shone and whispered through the air
Many died before me, there was nothing to regret
Everything was so easy back then
I didn? t care about anything
Oh, how I wish I could go back
To the good old days
We hunted through the warm season
And when winter came it was all over
I saw a woman weeping over her killed husband
Inside I was falling apart
But still I smiled and laughed at her
I was so twisted, crying, smiling, dying
She then suddenly looked up and faced me Beautiful she was, but my eyes couldn? t tell me I felt afraid, not a word could get out
Her dagger was forced through my heart
Everything was so easy back then
I didn? t care about anything
Oh, how I wish I could go back
To the good old days
Ended the demon inside me And then I could cry again
Such a warm feeling
And then I smiled, but this time in happieness
(Thank you…)
Songtekstvertaling
Hé, ben jij don? ga weg.
Ik? ik kom je het verhaal vertellen.
Van een boze tovenaar met zijn grote krachten.
Hij droeg de hoofdring.
En voorspelde dat de oorlog zou komen.
Donker was de nacht maar donker om te worden
In het tijdperk van chaos was ik bij hem.
Hij was mijn meester en ik was zijn slaaf.
Toen de oorlog uitbrak, stonden we naast elkaar.
Mijn zwaard scheen en fluisterde door de lucht.
Velen stierven voor mij, er was niets om spijt van te hebben.
Alles was toen zo makkelijk.
Deed ik dat? Ik geef nergens om.
Ik wou dat ik terug kon gaan.
Op de goede oude tijd
We jaagden door het warme seizoen.
En toen de winter kwam was het allemaal voorbij
Ik zag een vrouw huilen over haar vermoorde man.
Van binnen viel ik uit elkaar.
Maar toch lachte ik en lachte ik haar uit.
Ik was zo verdraaid, huilend, lachend, stervende.
Toen keek ze plotseling op en keek me mooi aan, maar mijn ogen konden dat? Zeg me dat ik bang was, dat er geen woord uit zou komen.
Haar dolk werd door mijn hart geforceerd.
Alles was toen zo makkelijk.
Deed ik dat? Ik geef nergens om.
Ik wou dat ik terug kon gaan.
Op de goede oude tijd
Eindigde de demon in mij en dan kon ik weer huilen.
Zo ' n warm gevoel
En toen glimlachte ik, maar deze keer in blijdschap
Dank je.…)