Embrace The End — Memento Mori songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Memento Mori" van Embrace The End.
Songteksten
Lost in the swarm deteriorating with the bset of them
But every sweet breath
Breathes the question
Will you be too cold to hold my hand?
Or will you just let go?
I know when you say forever it’s like broken glass on your velvet voice
Tear a hole in forever and die in your arms
So I invite you to walk the fire
Burn your beautiful fingers
Pierce this delicate skin
Arms tied behind your back
Torch this fucking town
Burn every memory
Burn it down
And let the ashes dry your tears
Redemption
Ignite this wretched monument
With unwavering stride
We will leave it all behind in a beacon of flames
If for one precious moment I could rest my tired eyes on you
In this bellicose world my eyes are blurred and you’re all I see
Let the past be forgotten
The years have worn our hearts callous
Standing before you impoverished
All I am
For you I would seize the knife
Lay down this white cloth and offer my veins
Distill the life in me
But still every dying gasp breathes the question
Will you be too cold to hold my hand?
Will you just let go?
I know when you say forever it’s like broken glass on your velvet voice
A cold dead center
The stale air infects our lungs
And I find myself drawn to the flames of your last irresistible blaze
Signs that as long as I’m breathing I’m yours
Diseased by imperfection my hope
Songtekstvertaling
Verloren in de zwerm verslechterend met de bset van hen
Maar elke zoete adem
Adem de vraag in
Ben je te koud om mijn hand vast te houden?
Of laat je gewoon los?
Ik weet wanneer je zegt voor altijd het is als gebroken glas op je fluwelen stem
Scheur een gat in voor altijd en sterf in je armen
Dus ik nodig je uit om het vuur te lopen.
Verbrand je mooie vingers.
Doorboor deze delicate huid
Armen op je rug gebonden
Steek deze verdomde stad in brand.
Elk geheugen verbranden
Brand het af.
En laat de AS je tranen drogen
Verlossing
Steek dit ellendige monument aan.
Met onwrikbare stappen
We laten alles achter in een baken van vlammen.
Als ik voor een kostbaar moment mijn vermoeide ogen op jou kon laten rusten
In deze oorlogswereld zijn mijn ogen wazig en jij bent alles wat ik zie
Laat het verleden vergeten
De jaren hebben onze harten gevoelloos gedragen
Voor je staan verarmd
Alles wat ik ben
Voor jou zou ik het mes grijpen.
Leg deze witte doek neer en bied mijn aderen aan.
Dist het leven in mij
Maar toch ademt elke stervende snuit de vraag.
Ben je te koud om mijn hand vast te houden?
Wil je gewoon loslaten?
Ik weet wanneer je zegt voor altijd het is als gebroken glas op je fluwelen stem
Een koud dood centrum
De muffe lucht infecteert onze longen.
En ik voel me aangetrokken tot de vlammen van je laatste onweerstaanbare vuur
Tekenen dat zolang ik adem, ik van jou ben.
Ziek door onvolmaaktheid mijn hoop