Elysian Fields — Rope of Weeds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rope of Weeds" van Elysian Fields.
Songteksten
Night cracked like a skull
Made the moon convulse
Wrapped its chilly tongue around my mast
A fortnight it would be Since I’d been out at sea
Ne’er another soul had crossed my path
Ne’er another soul had crossed my path
I was hauling salt
In my bleached and battered boat
Trawling just to pass the restless night
When I felt the queerest lug
Against that fraying cord
Reeling in a devastating sight
In the brackish sound
Somebody had drowned
She wrapped her raven rings around my line
She wrapped her raven rings around my line
In a tangled open dress
The most comely bloodless breasts
A distant look was frozen in her eyes
A fiend possessed my soul
As I helped her to disrobe
A rope of weeds was woven round her thighs
A rope of weeds was woven round her thighs
My ill and frenzied heart
And the quiet lapping song
Beaten by the splendor of her hips
I had to lay her down
Atop those briny beds
And press my mouth against her silent lips
The frigid moon was green
Upon my wicked scene
My wasted angel shimmering in sand
I had to be with her
And leave the world behind
I knew that no one else could understand
And I slipped her silver palm inside my hand
Married to the bower
I threw our bodies overboard
Our hearts were bound by heavy rusted chain
Now I roam the ocean floor
With the lady I adore
This is where we remain
This is where we remain
This is where we remain
This is where we remain
Songtekstvertaling
De nacht brak als een schedel.
Maakte de maan stuiptrekkend
Hij wikkelde zijn koude tong om mijn mast.
Twee weken geleden was ik op zee geweest.
Nooit had een andere ziel mijn pad gekruist.
Nooit had een andere ziel mijn pad gekruist.
Ik vervoerde zout.
In mijn gebleekte en gehavende boot
Trawlvisserij om de rusteloze nacht door te komen
Toen ik de raarste lug voelde
Tegen dat breekbare koord.
Verschrompeld in een verwoestend gezicht
In het brakke geluid
Iemand was verdronken.
Ze wikkelde haar raafringen om mijn lijn.
Ze wikkelde haar raafringen om mijn lijn.
In een verwarde open jurk
De meest bloedloze borsten
Een verre blik was bevroren in haar ogen.
Een duivel bezat mijn ziel.
Toen ik haar hielp zich uit te kleden
Een touw van onkruid geweven rond haar dijen
Een touw van onkruid geweven rond haar dijen
Mijn zieke en woeste hart
And the quiet lapping song
Verslagen door de pracht van haar heupen
Ik moest haar neerleggen.
Boven die zilte bedden.
En druk mijn mond tegen haar stille lippen
De frigide maan was groen.
Op mijn slechte scène
Mijn verspilde engel glinsterend in het zand
Ik moest bij haar zijn.
En laat de wereld achter
Ik wist dat niemand anders het kon begrijpen.
En ik gleed haar zilveren palm in mijn hand
Gehuwd met de bower
Ik gooide onze lichamen overboord.
Onze harten waren gebonden door een zware verroeste ketting.
Nu zwerf ik over de oceaanbodem.
Met de dame die ik aanbid
Hier blijven we.
Hier blijven we.
Hier blijven we.
Hier blijven we.