Elway — Prophetstown songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Prophetstown" van Elway.
Songteksten
It’s a sordid sort of feeling
When you learn to live with spite
It’s a desperate kind of living
When you’re burning up the night
Getting sick of all the drinking
Getting sicker every day
Cause I can’t say the things I really want to say
I remember when Chicago seemed a million miles away
I was chained by quiet longing on that Independence Day
A month across the country built in all I learned from you
I sang those thoughts away just like I always do
It’s been an age, it’s been an era, it’s been a lifetime
But I’ll remember every step
I’ll cross my heart when we cross paths across the country
Please just remember I’m not the one who left
And I never will
All the aches and shits and quivers hurdle in with morning light
And a somber sense of longing steals my breath and grips my spine
I can feel the salty ocean suck the moisture from my skin
And I know staying here will surely do us in
And I walked on down to that lonely shoal, where my best hopes go to die
I thought I will keep you in my pen, until the ink wells all go dry
And I’ll keep it like a secret every day
Songtekstvertaling
Het is een smerig gevoel.
Als je leert leven met wrok
Het is een wanhopig leven.
Als je de nacht opbrandt
Ik word ziek van al het drinken.
Elke dag zieker worden
Want ik kan niet zeggen wat ik echt wil zeggen.
Ik weet nog dat Chicago mijlenver weg leek.
Ik was geketend door heimelijk verlangen op die Onafhankelijkheidsdag.
Een maand door het hele land gebouwd in alles wat ik van jou geleerd heb.
Ik zong die gedachten weg, zoals ik altijd doe.
Het is een tijd geweest, het is een tijd geweest, het is een leven lang
Maar Ik zal elke stap onthouden.
Ik zal mijn hart kruisen als we elkaar tegenkomen.
Vergeet niet dat ik niet degene ben die wegging.
En dat zal ik ook nooit doen.
Alle pijn en schijt en rillingen komen binnen met ochtendlicht
En een somber gevoel van verlangen steelt mijn adem en grijpt mijn ruggengraat
Ik voel de zoute oceaan het vocht uit mijn huid zuigen.
En ik weet dat hier blijven ons zal doden.
En ik liep naar die eenzame school, waar mijn beste hoop om te sterven
Ik dacht dat ik je in mijn pen zou houden, tot de inktputten droog zijn.
En Ik zal het elke dag als een geheim bewaren.