Eluveitie — Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Home" van Eluveitie.
Songteksten
In these vigilant times I daydream-an innocuous crime
My motionless stance-in my mind, I wander the land
A bleak, dismal trance
Constrained, unsafe, left in shame
And now I can see my town is painted red
Here forever I’ll be where once my tears were she’d
On that day, in our place I recall the smell of the rain
And I’d protect you from them if you want me to take.
Take you there again
Good night my love, let me watch you sleep from here or above
Words like these won’t leave this place
Be haunted by our trace, the trace of our… home
The home they want call their own
But for the air that I breathe, the dreams are divine
The memories I’ll bring to a place for from home
I’m trapped without guards, within a scare I can’t Grasp
But we’re still free
The home they want to call province of rome
Scared to move, scared to wake, scared just to be who we were
What matters is just you and me and the path that leads us…
Encircled by fiends, the pressure deepens dazed by illusions,
My reason weakens but I won’t let you fall into deep forlornness
I won’t let you ponder the why in distress
A mechanical smile as I lift my face towards the sun
And return to denial
I weep as I kiss the ground, the trees that I’ll soon miss
The songs we ring out, the memories will resound
Songtekstvertaling
In deze waakzame tijden droom ik een onschuldige misdaad
Mijn bewegingloze houding-in mijn gedachten dwaal ik door het land
Een sombere trance.
Gedwongen, onveilig, achtergelaten in schaamte
En nu zie ik dat mijn stad rood geverfd is.
Hier voor altijd zal ik zijn waar als mijn tranen waren ze zou zijn
Op die dag, in onze plaats, herinner ik me de geur van de regen
En ik zou je beschermen tegen hen als je wilt dat ik neem.
Ik breng je er weer heen.
Welterusten, liefste, laat me je zien slapen van hier of Van Boven
Zulke woorden zullen deze plek niet verlaten.
Achtervolgd worden door ons spoor, het spoor van ons ... thuis
Het huis dat ze willen noemen hun eigen
Maar voor de lucht die ik adem, zijn de dromen goddelijk
De herinneringen die Ik zal brengen naar een plek voor van thuis
Ik zit vast zonder bewakers, in een angst die ik niet kan bevatten.
Maar we zijn nog steeds vrij.
Het huis dat ze de provincie rome willen noemen
Bang om te bewegen, bang om wakker te worden, bang om te zijn wie we waren
Waar het om gaat is alleen jij en ik en het pad dat ons leidt.…
Omcirkeld door duivels, verdiept de druk zich door illusies.,
Mijn reden verzwakt, maar ik laat je niet in de diepte vallen.
Ik laat je niet nadenken over het waarom in nood.
Een mechanische glimlach als ik mijn gezicht naar de zon til
En keert terug naar de ontkenning.
Ik huil als ik de grond kus, de bomen die ik snel zal missen
De liedjes die we uit laten gaan, de herinneringen zullen weerklinken.