Elodie — Giorni Spensierati songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Giorni Spensierati" van Elodie.
Songteksten
Ci sono cose che non passano di mente
ci sono uomini che non valgono niente
ci sono stelle che poi cadono dal cielo
e persone che trasmettono mistero
ci sono limiti che non puoi superare
ci sono ipocriti che devi rispettare
ci sono posti che nascondono segreti
ci sono tante cose belle che non vedi
c’eri tu, nella mia vita, c’eri tu ti ricordi di noi?
ti ricordi?
l' insicurezza, i sogni, le bugie
le tue mani strette nelle mie
la vita scritta sul tuo viso
e quella rabbia che ho sempre difeso
ed il contrasto di opinioni
senza valide ragioni
ci sono scosse che senti all' improvviso
ci sono giorni in cui ti copriresti il viso
ci sono vite che finiscono a metà
ci sono sogni che diventano realtà
ci sono padri ricchi e figli disperati
e amori, amori mai finiti
e carezze che non fanno più rumore
come nuvole che scappano dal sole
c’eri tu, nella mia vita, c’eri tu ti ricordi di noi?
ti ricordi?
L’insicurezza, i sogni, le bugie
le tue mani strette nelle mie
la vita scritta sul tuo viso
e quella rabbia che ho sempre difeso
ed il contrasto di opinioni
senza valide ragioni
se la tua paura e la malinconia
e l' impressione che non fossi mio
la radio alta e le canzoni
le continue manifestazioni
degli ideali abbandonati
i nostri giorni spensierati
Songtekstvertaling
Er zijn dingen die de geest niet passeren
er zijn mannen die waardeloos zijn.
er zijn sterren die dan uit de hemel vallen
en mensen die mysterieus uitzenden
er zijn grenzen die je niet kunt overwinnen.
er zijn hypocrieten die je moet respecteren.
er zijn plaatsen die geheimen verbergen.
er zijn zoveel mooie dingen die je niet ziet.
herinner je je ons nog?
Weet je nog?
onzekerheid, dromen, leugens
jouw handen geklemd in de mijne
het leven geschreven op je gezicht
en die woede die ik altijd verdedigd heb
en het contrast van de meningen
zonder geldige redenen
er zijn schokken die je plotseling voelt
er zijn dagen dat je je gezicht zou bedekken.
er zijn levens die in de helft eindigen.
er zijn dromen die uitkomen.
er zijn rijke vaders en wanhopige kinderen.
en liefde, nooit eindigende liefde
en streelt die geen geluid meer maken
als wolken die van de zon wegrennen
herinner je je ons nog?
Weet je nog?
Onzekerheid, dromen, leugens
jouw handen geklemd in de mijne
het leven geschreven op je gezicht
en die woede die ik altijd verdedigd heb
en het contrast van de meningen
zonder geldige redenen
als je angst en melancholie
en de indruk dat je niet van mij was
hoge radio en liedjes
de voortdurende manifestaties
van de verlaten idealen
onze zorgeloze dagen