Elliot Matsu — Wild Animals songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wild Animals" van Elliot Matsu.
Songteksten
Your robes are gray to deny the colors
A self was lost but made again
Little moments hang around forever
Like trying to scrub away the skin
It’s always friends that hurt you so much
They know how to dig around inside
Wild Animals chew my carcass
My heart is plunged into darkness
Fish with fangs surround my body
Tell my family I am sorry
Fold my hands against the moment
This feeling’s rising up again
I can’t transform my pain and sadness
I don’t know where I could begin
Running on, leaving no footprints
The sand it folds itself again
Wild Animals chew my carcass
My heart is plunged into darkness
Fish with fangs surround my body
Tell my family I am sorry
All this here is one and nothing
I sit behind this one thing still
The motion swirls on into madness
The fool he never leaves the hill
Ghosts are staring from the dormers
The walls are cracking at the corners
The basement’s flooded to the stairs
And blood is pouring out my ears
Wild Animals chew my carcass
My heart is plunged into darkness
Fish with fangs surround my body
Tell my family I am sorry
(function ();
document.write ('
Songtekstvertaling
Je gewaden zijn grijs om de kleuren te ontkennen
Een zelf was verloren maar opnieuw gemaakt
Kleine momenten hangen voor altijd rond
Zoals proberen de huid weg te schrobben
Het zijn altijd vrienden die je zoveel pijn doen.
Ze weten hoe ze binnen moeten graven.
Wilde dieren kauwen mijn karkas
Mijn hart is in duisternis gedompeld
Vissen met hoektanden om mijn lichaam heen
Zeg tegen mijn familie dat het me spijt.
Vouw mijn handen tegen het moment
Dit gevoel stijgt weer op.
Ik kan mijn pijn en verdriet niet veranderen.
Ik weet niet waar ik kan beginnen.
Doorrennen, geen voetafdrukken achterlaten
Het zand vouwt zichzelf weer.
Wilde dieren kauwen mijn karkas
Mijn hart is in duisternis gedompeld
Vissen met hoektanden om mijn lichaam heen
Zeg tegen mijn familie dat het me spijt.
Dit is één en niets.
Ik zit hier nog steeds achter.
De beweging draait door naar waanzin.
De dwaas die hij nooit verlaat de heuvel
Geesten staren vanuit de slaapzaal.
De muren breken in de hoeken
De kelder is overstroomd naar de trap.
En er stroomt bloed uit mijn oren.
Wilde dieren kauwen mijn karkas
Mijn hart is in duisternis gedompeld
Vissen met hoektanden om mijn lichaam heen
Zeg tegen mijn familie dat het me spijt.
(functie ();
document.schrijven ('