Eliza Shaddad — Waters songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Waters" van Eliza Shaddad.
Songteksten
I dream in blue and green of all the things that I have seen
Of waters wide and clean and I know
That in the moment that I drown it’s always you who is around
I’ve made my peace with that and so As the water begins
To slide up my skin
And I’m fighting giving in to you
Like those moments before
When you walked out the door
Leaving me in need of more from you
I need more from you
Well I can breathe, I can see
Death he doesn’t bother me
I’ve been thinking it’s a peaceful way to go
I’m moving out, from the shore
And I can’t hear you anymore
There is something calling me from down below
And you, I knew
You’d think that I would know by now
That struggling will wear me out
It doesn’t help to plead or shout for you
Coz everytime we end up here
My lonely, stupid, crazy fear is
I’m sick to death you’ll disappear
from view
Oh and as the water begins
To slide up my skin
And I’m fighting giving in to you
Like those moments before
When you walked out the door
Leaving me in need of more from you
I need more from you
Well I can breathe, I can see
Death he doesn’t bother me
I’ve been thinking it’s a peaceful way to go And I’m moving out, from the shore
I can’t hear you anymore
There is something calling me from down below.
Songtekstvertaling
Ik droom in blauw en groen van alles wat ik heb gezien
Van water breed en schoon en ik weet
Op het moment dat ik verdrink, ben jij altijd in de buurt.
Ik heb daar vrede mee en zo als het water begint
Om op mijn huid te glijden
En ik vecht om toe te geven aan jou
Zoals die momenten daarvoor.
Toen je de deur uit liep
Zodat ik meer van jou nodig heb.
Ik heb meer van je nodig.
Ik kan ademen, ik kan zien.
De dood stoort me niet.
Ik dacht dat het een vredige manier was om te gaan.
Ik vertrek van de kust.
En ik kan je niet meer horen.
Er belt me iets van beneden.
En jij, Ik wist
Je zou denken dat ik het nu wel zou weten.
Dat worstelen zal me uitputten.
Het helpt niet om te pleiten of om je te roepen.
Want elke keer als we hier eindigen
Mijn eenzame, stomme, gekke angst is
Ik ben doodziek.
vanuit het oogpunt
Oh en als het water begint
Om op mijn huid te glijden
En ik vecht om toe te geven aan jou
Zoals die momenten daarvoor.
Toen je de deur uit liep
Zodat ik meer van jou nodig heb.
Ik heb meer van je nodig.
Ik kan ademen, ik kan zien.
De dood stoort me niet.
Ik denk dat het een vredige manier is om te gaan en ik verhuis, van de kust
Ik kan je niet meer horen.
Er belt me iets van beneden.