Elephant Revival — Rhythm of the Road songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rhythm of the Road" van Elephant Revival.
Songteksten
The rhythm of the road,
Along that river flowing.
Never knowing where we’re going, but where we’ve been.
And the white lights keep on winding,
This road that is reminding we may never feel the same again.
Riding round the bend of the winding red dirt trail,
The sun it softly sinks below the trees.
And that sweet home sense is calling
As the nighttime begins falling
Wherever I hang my head up, all my home.
The rhythm of the road,
Along that river flowing.
Never knowing where we’re going, but where we’ve been.
And white lights keep on winding,
This road that is reminding we may never feel the same again.
Rolling with the wind on a lonesome mountain
I feel the steel rumble in my bones.
I hear the whistle in the distance,
And I give up my resistance.
There ain’t no sense in trying to stop a train.
Traveling by foot along the highway to freedom.
When wondrous blue sky turns to gray.
I see no sign of shelter,
And the thunder god I felt her.
I will find my things, for I will make my way.
The rhythm of the road,
Along that river flowing.
Never knowing where we’re going, but where we’ve been.
And white lights keep on winding,
This road that is reminding we may never feel the same again.
Songtekstvertaling
Het ritme van de weg,
Langs die rivier die stroomt.
We weten niet waar we heen gaan, maar waar we geweest zijn.
En de witte lichten blijven draaien,
Deze weg die ons eraan herinnert dat we misschien nooit meer hetzelfde zullen voelen.
Rijden rond de bocht van het Rode zandpad,
De zon zinkt zacht onder de bomen.
And that sweet home sense is calling
Als de nacht begint te vallen
Waar ik ook mijn hoofd ophang, mijn hele huis.
Het ritme van de weg,
Langs die rivier die stroomt.
We weten niet waar we heen gaan, maar waar we geweest zijn.
En witte lichten blijven draaien,
Deze weg die ons eraan herinnert dat we misschien nooit meer hetzelfde zullen voelen.
Rolling with the wind on a lonesome mountain
Ik voel het stalen gerommel in mijn botten.
Ik hoor het fluitje in de verte,
En ik geef mijn weerstand op.
Het heeft geen zin om een trein te stoppen.
Te voet langs de snelweg naar de Vrijheid.
Als een wonderlijke blauwe hemel grijs wordt.
Ik zie geen teken van onderdak.,
En de dondergod die ik voelde.
Ik zal mijn spullen vinden, want Ik zal mijn weg vinden.
Het ritme van de weg,
Langs die rivier die stroomt.
We weten niet waar we heen gaan, maar waar we geweest zijn.
En witte lichten blijven draaien,
Deze weg die ons eraan herinnert dat we misschien nooit meer hetzelfde zullen voelen.