Elenium — Anxietranquillity Error songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Anxietranquillity Error" van Elenium.
Songteksten
Flames have exploded above heads
Spaces have opened
Closed so far in the cocoon of hands
The streams have gushed out above the hearts
The depths have opened
Hidden so far under the eyelids
Neither flash nor thunder will reach me
Neither will the rain of the morning dew
I won’t reach the clouds
The shiver drizzles
And darkness overflows from the mouths
And the piercing bile spreads the net
Silence, the great silence, and nothing
I merge anger and rebellion
Into caldron, into fear
Catch what was not
Is not and cannot be
Cram into being and non-being
Into power and weakness
And into this unmeasured shiver
The eyes of all the oceans
The eyes of the unchanging lands
The eyes of all creatures
Will be poked out
The hearts of all the people
The hearts of cold stones
The hearts of invincible atoms
Will be torn out
Autumn came, dressed in rags
And with her the wistful northern wind
It brought the cold flurries
Of rotten leaves and a dishwater of thoughts
It blows through bones and remains
The barren stench of sand
I’ll go. Yes, tomorrow morning
I’ll tear all my veins on the serrated rock
And I’ll make flower bunches of them
I’ll bless all
With a still warm urine
Songtekstvertaling
Vlammen zijn boven de hoofden ontploft.
Er zijn ruimten geopend
Tot nu toe gesloten in de cocon van de handen
De beekjes zijn boven de harten uitgewist.
De diepten zijn geopend
Tot nu toe verborgen onder de oogleden.
Noch flits noch donder zal mij bereiken.
En de regen van de morgennacht ook niet.
Ik zal de wolken niet bereiken
The river drizzles
En de duisternis zal uit den mond komen.
En de gal breidt het net uit
Stilte, de grote stilte, en niets.
Ik versmelting woede en rebellie.
In caldron, in angst
Vangen wat niet was
Is niet en kan niet
In het leven roepen en niet-zijn
In macht en zwakte
En in deze onmeetbare rilling
De ogen van alle oceanen
De ogen van de onveranderlijke landen
De ogen van alle schepselen
Zal worden uitgestoken
De harten van alle mensen
De harten van koude stenen
De harten van onoverwinnelijke atomen
Zal worden uitgescheurd
De herfst kwam, gekleed in vodden
En met haar de weemoedige noordelijke wind
Het bracht de koude flurries
Van rotte bladeren en een afwaswater van gedachten
Het blaast door botten en resten.
De dorre geur van zand
Ik ga wel. Ja, morgenochtend.
Ik zal al mijn aderen scheuren op de gekartelde rots.
En Ik zal er bloemenhopen van maken.
Ik zal iedereen zegenen.
Met een nog warme urine