Elend — Umbra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Umbra" van Elend.
Songteksten
We entered the heart of darkness.
And in the dead of light,
The Seventh Angel poured his vial into the air.
Embosomed in my Temple is a statue bereft of life.
Sweet umberbird, lighten her eyes lest she sleeps the sleep of death,
For she has seen the Face of God and her life must be preserved.
We met Luvadea, Maughter of mine,
And crowned her with emeralds and innocence.
But she was wearing the cobalt raiment of the Angel of Death.
Your bloodstained hair sears me in a sea of snakes,
A sun of amaranths,
With rays crawling on the Fields of Tears.
Adorn me in your torpid Temple
And forgive me if I cannot wake this dormant smile in your eyes.
The Cyllenian god did love my sweet music forlorn.
Elohim, Elohim Sabaoth, EloѓЂќ ShaddaѓЂќ, AdonaѓЂќ,
When the Sun remains silent,
I will lay my angels down,
For the Arch of my Temple is a parchment of blood.
Even Death has fled from me.
I have seen the Face of God
And yet my life has been preserved.
The Bride of the Lamb poured herself into me.
And Despair fell on us,
As if we had entered the heart of darkness…
Songtekstvertaling
We gingen het hart van de duisternis binnen.
En in het holst van het licht,
De zevende engel goot zijn flesje in de lucht.
Embosomed in mijn tempel is een standbeeld zonder leven.
Lieve umberbird, verlicht haar ogen, anders slaapt ze de slaap des doods.,
Want zij heeft het gezicht van God gezien en haar leven moet behouden blijven.
We hebben Luvadea ontmoet.,
En haar gekroond met smaragden en onschuld.
Maar ze droeg het kobaltdiment van de Engel des Doods.
Je bebloede haar seart me in een zee van slangen.,
Een zon van Amaranten,
Met stralen kruipend op de velden van tranen.
Versier me in je torpide Tempel.
En vergeef me als ik deze slapende glimlach niet in je ogen kan wekken.
De Cylleniaanse god hield van mijn zoete muziek verloren.
Elohim, Elohim, Sabaoth, EloѓЂќ ShaddaѓЂќ, AdonaѓЂќ,
Wanneer de zon stil blijft,
Ik zal mijn engelen neerleggen.,
Want de Boog van mijn tempel is een perkament van bloed.
Zelfs de dood is voor me gevlucht.
Ik heb het gezicht van God gezien.
En toch is mijn leven bewaard gebleven.
De bruid van het Lam schonk zichzelf in mij.
En de wanhoop viel op ons,
Alsof we het hart van de duisternis waren binnengegaan.…