Elend — Dancing Under The Closed Eyes Of Paradise songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dancing Under The Closed Eyes Of Paradise" van Elend.
Songteksten
O mortis secretum, ubi finis nervorum?
O funeris algor, ubi sonus somniorum?
The insane wine of the night misled my soul
At the confluence of dream and of pain…
We dance under the closed eyes of paradise,
And our eyes tear the insane space
of the light.
Saltemus sub oculis coniventibus paradisi!
The voilence of the winter moon
spreads a mantle
Of cold icy pain over my petrified landscape.
Seized by the freezing frosts
of the diabolic winter,
Our hearts breathe the winds of sadness.
Saliamus, saliamus aeterno,
Saltemus, saltatum mortis!
Saliamus, saliamus!
But what is in my heart can only be read
by the winds
That gathered my words of pain.
The veil of the nigth falls at your feet
Revealing the views of the fiery sky.
Kyrie eleison.
The gentle sapphirian night wrapped me in its maternal warmth
And her hair, studded with stars,
had a scent of sensuality
As I lay embraced in her sweet caress.
How tender is the nigth
in her amorous delights.
Where are the flowers I gave you, my love?
The amaranth, the rose and the lily.
Buried within the glacial vault
of my thoughts,
Take from me this fading breath,
Enfold me in your veil of darkness
To celebrate the reign of black eternal night.
And in the snows, glittering
in the cold fragile moonlight,
Appeared the incandescent flowers…
The blood of angels,
Said one of our round.
Our blood.
We dance…
…and the blowing of the winds is our only music,
We dance.
Songtekstvertaling
O mortis secretum, ubi finis nervorum?
O funeris algor, ubi sonus somniorum?
De krankzinnige wijn van de nacht heeft mijn ziel misleid.
Bij de samenvloeiing van droom en pijn…
We dansen onder de gesloten ogen van het paradijs,
En onze ogen scheuren de krankzinnige ruimte
van het licht.
Saltemus sub oculis coniventibus paradisi!
De leegte van de wintermaan
spreidt een mantel
Van koude ijzige pijn over mijn versteende landschap.
Gegrepen door het ijskoude.
van de duivelse winter,
Onze harten ademen de winden van verdriet.
Saliamus, saliamus aeterno,
Saltemus, saltatum mortis!
Saliamus, saliamus!
Maar wat in mijn hart zit, kan alleen maar gelezen worden.
bij de winden.
Dat verzamelde mijn woorden van pijn.
De sluier van de nacht valt aan je voeten
Die de blik van de vurige hemel openbaart.
Kyrie eleison.
De zachte sapphirian nacht wikkelde me in zijn moederlijke warmte
En haar haar, bezaaid met sterren.,
had een geur van sensualiteit
Terwijl ik omhelsde in haar lieve streling.
Hoe zachtmoedig is de naaste
in haar liefdevolle geneugten.
Waar zijn de bloemen die ik je gaf, mijn liefste?
De amarant, de roos en de lelie.
Begraven in de gletsjerkluis
van mijn gedachten,
Neem van mij deze vervagende adem,
Omhels me in je sluier van duisternis.
Om de heerschappij van de zwarte eeuwige nacht te vieren.
En in de sneeuw, glinsterend
in het koude fragiele maanlicht,
Verscheen de gloeiende bloemen…
Het bloed van engelen,
Zei een van onze ronde.
Ons bloed.
We dansen…
... en het blazen van de wind is onze enige muziek,
We dansen.