Елена Ваенга — Города songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Города" van Елена Ваенга.
Songteksten
Я видела города, читала отрывки стран
И я разделила напополам Ледовитый океан
В старое-главное я падала вниз головой
И что-то случилось странное со мной
Как плакала вода — не слышала, не видела я Почему-то дышится еле-еле рядышком
И лебединым пёрышком попадает в прошлое
Моя запорошенная душа
Моя запорошенная душа
Я помню все имена, я помню все отчества
Я не сменила бы никогда своё Отечество
Я чай пью с морошкою, мне так ягода нравится,
А в сердце любимое из морей — море Баренцево
Как плакала вода — не слышала, не видела я Почему-то дышится еле-еле рядышком
И лебединым пёрышком попадает в прошлое
Моя запорошенная душа
Моя запорошенная душа
А нам бы не угадать неправильный вариант
Как жаль, что порою в жизни всё зависит от доминант,
А мне бы сейчас упасть в траву северных болот,
А нам бы с тобою не пропустить правильный поворот
Как плакала вода — не слышала, не видела я Почему-то дышится еле-еле рядышком
И лебединым пёрышком попадает в прошлое
Моя запорошенная душа
Моя запорошенная душа
Songtekstvertaling
Ik heb steden gezien, fragmenten van landen gelezen.
En ik splitste de Noordelijke IJszee in tweeën
In het Oude-het belangrijkste ding viel ik ondersteboven
En er gebeurde iets vreemds met me.
Hoe het water huilde — ik hoorde het niet, ik zag het niet om een of andere reden, Ik kan nauwelijks naast elkaar ademen
En een zwanenveer valt in het verleden
Mijn stoffige ziel
Mijn stoffige ziel
Ik herinner me alle namen, Ik herinner me alle patronymics.
Ik zou mijn land nooit veranderen.
Ik drink thee met bessen, Ik hou zoveel van bessen.,
En in het hart van de favoriet van de zee-de Barentszzee
Hoe het water huilde — ik hoorde het niet, ik zag het niet om een of andere reden, Ik kan nauwelijks naast elkaar ademen
En een zwanenveer valt in het verleden
Mijn stoffige ziel
Mijn stoffige ziel
En we zouden de verkeerde optie niet raden.
Wat jammer dat soms in het leven alles afhangt van dominanten.,
En ik zou nu vallen in het gras van de noordelijke moerassen,
En we willen de juiste afslag niet missen met jou.
Hoe het water huilde — ik hoorde het niet, ik zag het niet om een of andere reden, Ik kan nauwelijks naast elkaar ademen
En een zwanenveer valt in het verleden
Mijn stoffige ziel
Mijn stoffige ziel