Елена Ваенга — Черёмуха songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Черёмуха" van Елена Ваенга.
Songteksten
Написала я тебе всего письмо — читай
Сколько между нами было снов и слов — считай
Тихая печаль, и не надо слёз
Ты меня прости, но было всё всерьёз
Спасибо тебе за всё
Что было — прошло, прошло
Голыми руками счастье держали
Плыли над городом белыми облаками, было не холодно
Мы не думали, мы не гадали, даже не знали,
А только карты холодные на столы раскидали
Всё дороги бубновые, да виновые хлопоты
Наша жизнь перебегами, да любовь с пересчётами
Наши песни не спеты, наши судьбы не поняты,
А забыли, наверное, что ведь ходим под Богом все
Закрываю я твои глаза рукой — смотри
Всё что обо мне ты так хотел узнать — внутри
Тихая печаль и не надо слов
Ты меня прости, но было все всерьез
Города и страны, как книги листала
Ничего я не забыла, ничего, я вспоминала
Старые районы, старые кварталы, где меня не забыли
Где всего всегда мне было, мама, мало,
А у меня немеют руки и немеют губы
От твоей-моей такой глупой разлуки
Я то знала, что будет немного больно,
Но я не говорила тебе «довольно»
Спасибо тебе за всё
Что было — прошло, прошло
Songtekstvertaling
Ik schreef je gewoon een brief-lees het
Hoeveel dromen en woorden zijn er tussen ons geweest — Tel
Stil verdriet, en geen tranen.
Het spijt me, maar het was serieus.
Bedankt voor alles.
Dat was-is voorbij, is voorbij
Ze hielden geluk met hun blote handen.
Zeilde over de stad witte wolken, het was niet koud
We dachten niet, we gokten niet, we wisten niet eens
Maar alleen koude kaarten werden op de tafels gegooid
Alle wegen Jack, Ja, schuldig aan problemen
Ons leven loopt over, ja liefde met herberekeningen
Onze liederen worden niet gezongen, ons lot wordt niet begrepen,
En vergat, misschien, dat na alles lopen onder God
Ik bedek je ogen met mijn hand.
Alles wat je wilde weten over mij zit binnenin.
Stil verdriet en geen woorden nodig
Het spijt me, maar het was serieus.
De stad en het land, zoals boeken,
Ik ben niets vergeten, niets, Ik herinner me
Oude buurten, oude buurten waar ik niet vergeten was
Waar alles altijd genoeg was voor mij, moeder,
Mijn handen zijn gevoelloos en mijn lippen zijn gevoelloos
Van jouw stomme scheiding.
Ik wist dat het een beetje pijn zou doen.,
Maar ik heb je niet genoeg verteld.»
Bedankt voor alles.
Dat was-is voorbij, is voorbij