Eleftheria Arvanitaki — Meno Ektos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Meno Ektos" van Eleftheria Arvanitaki.
Songteksten
meno ektos, thimamai onomata
treho me tahitita fotos
meno ektos, san kati stomata
pou diokse ap’ton kosmo enas lotos
ta bradia mou ta ergenika
tragoudia leo armenika
thelo na giriso
ma o paradeisos kleistos
ta bradia mou ta ergenika
tragoudia leo armenika
thelo na miliso
ma ein’o topos mou kleistos
meno ektos, milao me sirmata
sti siopi zigiazo san aitos
meno ektos, san kati shimata
pou’ftiakse stin ammo enas pistos
Here is the translation:
meno ektos (i still remain an outcast)
i still remain an outcast
i remember names
i run at the speed of light
i still remain an outcast
like some voiceless mouths
that a lotus drove out of this world
in my bachelor evenings
i sing armenian songs
i want to go back
but my paradise is closed
in my bachelor evenings
i sing armenian songs
i want to go back
but my homeland is erased
i still remain an outcast
my speech is made of vibrating chords
i’m poised in silence like an eagle
i still remain an outcast
like some shapes
written on the sand by a believer
Songtekstvertaling
meno ektos, thimamai onomata
treho me tahitita fotos
meno ektos, san kati stomata
pou diokse ap ' ton kosmo Enas lotos
ta bradia mou ta ergenika
tragoudia leo armenika
thelo na giriso
ma o paradeisos kleistos
ta bradia mou ta ergenika
tragoudia leo armenika
thelo na miliso
ma ein ' o topos mou kleistos
meno ektos, milao me sirmata
sti siopi zigiazo san aitos
meno ektos, san kati shimata
pou ' ftiakse stin ammo Enas pistos
Hier is de vertaling:
meno ektos (ik blijf nog steeds een verschoppeling)
ik blijf nog steeds een verschoppeling.
ik herinner me Namen.
ik ren met de lichtsnelheid.
ik blijf nog steeds een verschoppeling.
zoals een stemloze mond.
dat een lotus deze wereld uitreed.
op mijn vrijgezellenavonden
ik zing Armeense liedjes.
Ik wil terug.
maar mijn paradijs is gesloten
op mijn vrijgezellenavonden
ik zing Armeense liedjes.
Ik wil terug.
maar mijn thuisland is gewist.
ik blijf nog steeds een verschoppeling.
mijn toespraak is gemaakt van vibrerende akkoorden.
ik sta in stilte als een adelaar
ik blijf nog steeds een verschoppeling.
zoals sommige vormen
geschreven op het zand door een gelovige