Elefantes — Al Olvido songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Al Olvido" van Elefantes.

Songteksten

Hace tiempo que me cuesta hablar
Como un miedo a no saber estar
Donde los demás me piden que esté
Miedo no se bien a qué…
Y cada día creo un poco más
Que la edad nos va haciendo callar
Ya no digo tonterías por decir
Me asusta lo que creen de mí…
Al olvido
Todo cuanto he aprendido
Si ha de hacerme tanto daño
Lo que guardo en el cajón
Yo se lo regalo al olvido
Todos y cada momento
Que hasta hoy llevaba dentro
No los quiero junto a mí
Se los regalo al olvido
Creía que hacerse mayor
Te otorgaba algo más de control
Por lo menos mi caso no es así
Hay cosas que aun no se decir
Y me confunde la gente al pasar
Pánico a encontrarme a alguien
Y tenerme que parar a saludar
No se me ocurre qué decir
Al olvido
Todo cuanto he aprendido
Si ha de hacerme tanto daño
Lo que guardo en el cajón
Yo se lo regalo al olvido
Todos y cada momento
Que hasta hoy llevaba dentro
No los quiero junto a mí…
Voy a dejarlos aquí
Mientras salgo a pasear
Alguien se los llevará
Y así quizás al volver
Puede ser que ya no estén aquí…
Y me iré solo por el callejón
Escondiéndome de los demás
Quizás nadie me vea correr

Songtekstvertaling

Ik heb het moeilijk gehad om te praten.
Als een angst om niet te weten hoe te zijn
Waar anderen me vragen om te zijn
Vrees niet helemaal wat…
En elke dag creëer ik een beetje meer
Die leeftijd houdt ons stil.
Ik zeg geen onzin meer.
Ik ben bang voor wat ze van me denken.…
Naar vergetelheid
Alles wat ik heb geleerd
Als je me zoveel pijn moet doen
Wat ik in de la bewaar
Ik geef het aan de vergetelheid.
Elk moment
Dat hij tot vandaag binnen was.
Ik wil ze niet bij me hebben.
Ik geef ze aan de vergetelheid.
Ik dacht dat ik ouder zou worden.
Het gaf je meer controle.
Mijn zaak is tenminste niet zo.
Er zijn dingen die ik nog steeds niet kan zeggen.
En ik ben verward door mensen die voorbij komen.
Paniek om iemand te vinden
En moet stoppen en hallo zeggen
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Naar vergetelheid
Alles wat ik heb geleerd
Als je me zoveel pijn moet doen
Wat ik in de la bewaar
Ik geef het aan de vergetelheid.
Elk moment
Dat hij tot vandaag binnen was.
Ik wil ze niet bij me hebben.…
Ik laat ze hier.
Terwijl ik ga wandelen
Iemand zal ze meenemen.
En misschien als je terugkomt
Misschien zijn ze hier niet meer.…
En ik ga alleen de steeg in.
Zich verstoppen voor anderen
Misschien ziet niemand me rennen.