Electric President — We Were Never Built to Last songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "We Were Never Built to Last" van Electric President.
Songteksten
You’re on your own now. We’re tired of lending hands.
Our new agenda: it cuts you from all our plans.
So get in line, boy. And keep that mouth of yours closed.
Don’t need opinions. Just work them hands to bones.
We stood in place and watched them tear us apart.
They cut us open and ripped out all our parts.
But we kept quiet. We let them have their way.
We made our point by having nothing to say.
We all broke up right on cue.
We’ll take you down with us too.
You’d better jump ship. This bastard is sinking fast.
There’s nothing to save here. Our worth has all but passed.
The muddy waters are slipping in through the cracks.
The ship is sinking.
We sit on our hands and watch it all fall.
No one blinks an eye.
There’s not much worth saving.
Just lots of buildings and concrete colored skies.
But then you came and picked us up.
You combed our hair, and made us look like people.
And we learned to feed ourselves again.
We built some homes and filled them full of clones.
But we won’t wait until you get back. We’ll be gone long before you arrive.
We were never built to last. But we’d like to tell you:
Thanks for the good time. It was nice to have known you.
We’ll all be just fine, and we’ll try to write you.
We appreciate the lies, but we’re done believing you.
Songtekstvertaling
Je staat er nu alleen voor. We zijn het zat om handen uit te lenen.
Onze nieuwe agenda: het ontslaat je van al onze plannen.
Dus ga in de rij staan, jongen. En hou je mond dicht.
Ik heb geen mening nodig. Bewerk die handen tot botten.
We stonden op hun plaats en zagen hoe ze ons verscheurden.
Ze sneden ons open en rukten al onze onderdelen eruit.
Maar we hielden ons stil. We laten ze hun gang gaan.
We hebben ons punt gemaakt door niets te zeggen.
We zijn allemaal op tijd uit elkaar gegaan.
We nemen je ook mee.
Je kunt beter van boord gaan. Deze klootzak zakt snel.
Er valt hier niets te redden. Onze waarde is bijna voorbij.
Het modderige water glipt door de mazen.
Het schip zinkt.
We zitten op onze handen en zien alles vallen.
Niemand knippert met zijn ogen.
Er is niet veel waard om te redden.
Gewoon veel gebouwen en betonnen gekleurde luchten.
Maar toen kwam je ons ophalen.
Je kamde ons haar, en liet ons eruit zien als mensen.
En we leerden onszelf weer te voeden.
We bouwden huizen en vulden ze vol met klonen.
Maar we wachten niet tot je terug bent. We zijn al lang weg.
We zijn nooit gebouwd om stand te houden. Maar we willen je graag vertellen:
Bedankt voor de leuke tijd. Het was leuk je gekend te hebben.
Het komt allemaal goed en we proberen je te schrijven.
We waarderen de leugens, maar we geloven je niet meer.