Electric President — Metal Fingers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Metal Fingers" van Electric President.
Songteksten
Stand and move and walk across the water.
Peel the cover from the city.
Watch its insides twitch and smoke and rotate endlessly.
Sinking. Moving deep beneath the water.
Lots of other worlds exist.
Soon enough we’ll tear them open.
Soon enough we’ll break them too.
Swimming. Watching concrete eat the ocean.
Metal fingers scrape the skies.
The windows look like Christmas lights from out here.
Floating. Counting clouds. They’re slowly fading.
Blending in with cardboard skies.
Soon we’ll manufacture replicas.
It’s all replaceable.
From the sky, the train tracks look like stitches.
Like they’re holding the world together; like it’ll blow any minute.
And I’ve got another thought I’ll keep to myself.
Until the skeletons walk free. Until the make-up all comes off.
There’s nothing new to discover, there’s nothing new to invent.
There’s nothing new to think that hasn’t been thought of before.
And there’s nothing to believe we haven’t already forgotten.
There’s nothing left, there’s nothing new, there’s nothing—
No, no, no, no.
And I’ve got another dream I’ll keep to myself.
Until the tyrants are dead and the patriots are swallowed whole.
And I’ve got a bottle I can aim at the center,
Full of letters, as a kid, I’d always meant to send.
We’d speak our minds and change the world.
We’d fix the past and pave the way.
But now we’re fresh out of heroes; now we’ve run dry on hope.
There are no saviors in technology: just quick fixes.
And holes, within holes, within holes, within you.
And a place to hang my head, and convince myself there is no difference.
Songtekstvertaling
Sta en beweeg en loop over het water.
Peel de cover van de stad.
Kijk hoe zijn ingewanden bewegen en roken en eindeloos roteren.
Zinken. Diep onder water.
Veel andere werelden bestaan.
Straks scheuren we ze open.
Binnenkort breken we ze ook.
Zwem. Beton de oceaan zien opeten.
Metalen vingers schrapen de lucht.
De ramen zien eruit als kerstverlichting van hier.
Drijvend. Wolken tellen. Ze vervagen langzaam.
Zich vermengen met kartonnen luchten.
Binnenkort maken we replica ' s.
Het is allemaal vervangbaar.
Vanuit de lucht lijken de sporen op hechtingen.
Alsof ze de wereld bij elkaar houden, alsof het elk moment ontploft.
En ik heb nog een andere gedachte die ik voor mezelf zal houden.
Tot de skeletten vrijuit gaan. Tot de make-up eraf gaat.
Er valt niets nieuws te ontdekken, er is niets nieuws uit te vinden.
Er is niets nieuws om aan te denken, waar niet eerder aan gedacht is.
En er is niets te geloven dat we niet al vergeten zijn.
Er is niets meer, er is niets nieuws, er is niets meer.—
Nee, nee, nee, nee.
En ik heb nog een droom die ik voor mezelf zal houden.
Totdat de tirannen dood zijn en de patriotten geheel worden opgeslokt.
En ik heb een fles die ik in het midden kan richten.,
Als kind had ik altijd al brieven willen sturen.
We spraken onze gedachten en veranderden de wereld.
We zouden het verleden herstellen en de weg plaveien.
Maar nu hebben we geen helden meer, nu hebben we geen hoop meer.
Er zijn geen verlossers in technologie: gewoon snelle oplossingen.
En gaten, in gaten, in gaten, in je.
En een plek om mijn hoofd op te hangen, en mezelf ervan te overtuigen dat er geen verschil is.