Elbosco — Blind Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blind Man" van Elbosco.
Songteksten
I was alone in a burning house,
I arrived there just in time.
This was to be my last act…
But my mind froze my steps.
I couldn’t go on.
Please take my hand
And put it on the cold ground.
I swear, that anything I have not seen
I’ll find afterwards.
And maybe one day you’ll understand that I looked forward to this.
Where is light on my way? I’ll give the stone cold heart to fallen angel
Where are their prophecy? I can’t dispose of feeling of danger.
I promise, I will be praying for coming souls, theirs fates are here
There are too many worlds, which I would like disclose someday.
I was alone in a small town
I stayed there all my life
I used to hear songs of night in the cemetery
And the tones of church psalms,
Songs of my solitude…
Please show me the sun,
I want to see Mother Earth once more.
I keep seeing the final scenes
when chimeras of life are passing through
my ideas about family and coexistence with love…
I wanted to leave quietly
But the opportunity did not come.
Balancing on the edge of madness
With a black candle I extinguished the light of days.
Behind a curtain of sound I felt at home,
In a burning city with the remains of an image in my memory…
Songtekstvertaling
Ik was alleen in een brandend huis.,
Ik kwam net op tijd.
Dit zou mijn laatste act zijn.…
Maar mijn geest bevroor mijn stappen.
Ik kon niet verder.
Neem alsjeblieft mijn hand.
En leg het op de koude grond.
Ik zweer het, dat alles wat ik niet heb gezien
Ik vind het later wel.
En misschien zul je ooit begrijpen dat ik hier naar uitkeek.
Waar is het licht op mijn weg? Ik geef het ijskoude hart aan gevallen engel
Waar is hun voorspelling? Ik kan me niet ontdoen van het gevoel van gevaar.
Ik beloof, Ik zal bidden voor komende zielen, hun lot is hier
Er zijn te veel werelden, die ik ooit zou willen onthullen.
Ik was alleen in een kleine stad.
Ik bleef daar mijn hele leven.
Ik hoorde ' s nachts liedjes op de begraafplaats.
En de tonen van Kerk Psalmen,
Liederen van mijn eenzaamheid…
Laat me alsjeblieft de zon zien.,
Ik wil Moeder Aarde nog een keer zien.
Ik blijf de laatste scènes zien.
als chimeras van het leven door
mijn ideeën over familie en coëxistentie met liefde…
Ik wilde rustig vertrekken.
Maar de kans kwam niet.
Balanceren op de rand van waanzin
Met een zwarte kaars doofde ik het licht der dagen.
Achter een gordijn van geluid voelde ik me thuis,
In een brandende stad met de overblijfselen van een beeld in mijn geheugen…