El Vicio Del Duende — Quisiera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quisiera" van El Vicio Del Duende.
Songteksten
Quisiera haberte dicho cuanto te quiero princesa
y escapar contigo donde no haya sitio pa más,
seguirte a cualquier parte, pero a veces soy cobarde
y en mitad de los senderos suelo dejar de andar…
Quisiera transformarte las mentiras
para que al llorar te rias, ser el mismo que el de
tu realidad…
Pensar que con tus pasos van los míos
dibujandote el camino…
Quisiera dedicarte más canciones de las que hay en los
cajones
que cerré y no puedo recuperar…
dormirme cada noche con tus ojos en el techo
y volver a verlos en los sueños y al despertar…
Quisiera prometerte que no me marcharé lejos,
que seré tu aliento cuando pares a descansar…
que tu colchón siempre será mi templo
y mi corazón tu espejo…
Pero estoy hecho del humo que queda por los callejones…
cuando se cierran los bares, cuando la razón ya no entiende de razones…
y ahora siendo sincero me voy a marchar, que al final
siempre acabo perdiendo…
y prefiero no quedarme quieto…
Prefiero ser el eco de un recuerdo y reposar entre tus dedos
como el rastro de una estrella fugaz,
dejando alguna cosa en el tintero como el beso de un te quiero
y las promesas que no se cumplirán…
Porque estoy hecho del humo que queda por los callejones…
cuando se cierran los bares, cuando la razón ya no entiende de razones…
y ahora siendo sincero me voy a marchar, que al final siempre acabo perdiendo…
y prefiero no quedarme quieto…
Pero estoy hecho del humo que queda por los callejones…
cuando se cierran los bares, cuando la razón ya no entiende de razones…
Pero estoy hecho del humo que queda por los callejones…
cuando se cierran los bares, cuando la razón ya no entiende de razones…
Songtekstvertaling
Ik wou dat ik je verteld had hoeveel ik van je hou, prinses.
en ontsnappen met jou waar er geen plek meer is,
ik volg je overal, maar soms ben ik een lafaard.
en in het midden van de paden stop ik meestal met lopen…
Ik wil je leugens omdraaien.
zodat als je huilt je lacht, hetzelfde is als dat van
jouw realiteit…
Om te denken dat met jouw stappen de mijne
je weg tekenen…
Ik wil graag meer liedjes aan je opdragen dan er in de
krat
dat ik gesloten heb en dat ik niet kan herstellen…
slaap elke nacht met je ogen op het dak.
en om ze weer te zien in dromen en bij ontwaken…
Ik beloof je dat ik niet ver zal gaan.,
dat ik je adem zal zijn als je stopt om te rusten.…
dat jouw matras altijd mijn tempel zal zijn.
en mijn hart jouw spiegel…
Maar ik ben gemaakt van de rook in de steegjes.…
wanneer bars gesloten zijn, wanneer de reden niet langer begrijpt redenen…
en nu ik eerlijk ben ga ik weg, dat op het einde
Ik verlies altijd…
en ik zit liever niet stil.…
Ik ben liever de echo van een herinnering en rust tussen je vingers.
als het spoor van een vallende ster,
iets achterlaten in de Inktpot als de kus van een Ik hou van je
en beloften die niet worden nagekomen…
Omdat ik gemaakt ben van de rook in de steegjes.…
wanneer bars gesloten zijn, wanneer de reden niet langer begrijpt redenen…
en nu om eerlijk te zijn ga ik weg, dat ik uiteindelijk altijd verlies…
en ik zit liever niet stil.…
Maar ik ben gemaakt van de rook in de steegjes.…
wanneer bars gesloten zijn, wanneer de reden niet langer begrijpt redenen…
Maar ik ben gemaakt van de rook in de steegjes.…
wanneer bars gesloten zijn, wanneer de reden niet langer begrijpt redenen…