El Caballero Gaucho — Viejo Farol songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Viejo Farol" van El Caballero Gaucho.
Songteksten
Viejo farol que alumbraste mi pena
Aquella noche que quise olvidar
Hoy veo tu luz taciturna y enferma
Cual si estuvieras cansa’o de alumbrar
Tú la recuerdas, yo la recuerdo
Como mentía jurándome amor
Hoy en la bruma del tiempo me pierdo
Llorando la angustia de mi decepción
Como alumbraba el farol
Aquella noche en que te vi por vez primera
Eran sus ojos un sol
Y en su sonrisa florecía la primavera
Hoy solo queda de ayer
Entre la bruma fría y sangrante de los años
Más que pesares y desengaños
Pero en mi angustia te quiero más
Hoy solo estamos los dos en la vida
Con nuestras penas viviendo al azar
Yo voy llevando una ilusión perdida
Y tú te mueres cansa’o de alumbrar
Si ella volviera a implorarme ternura
Olvidaría que me hizo sufrir
Sería el consuelo a mi desventura
Con tiernos besos volvería a vivir
Como alumbraba el farol
Aquella noche en que te vi por vez primera
Eran sus ojos un sol
Y en su sonrisa florecía la primavera
Hoy solo queda de ayer
Entre la bruma fría y sangrante de los años
Más que pesares y desengaños
Pero en mi angustia te quiero más
Songtekstvertaling
Oude bluf je stak mijn verdriet aan
Die avond wilde ik vergeten
Vandaag zie ik je stilzwijgende, ziekelijke licht
Alsof je de verlichting zat bent.
Jij herinnert je haar, Ik herinner me haar.
Hoe hij loog en liefde aan mij zweerde.
Vandaag in de mist van de tijd verlies ik
Huilend de angst van mijn teleurstelling
Hoe de lantaarn verlichtte
Die avond zag ik je voor het eerst.
Waren zijn ogen een zon
En in zijn glimlach bloeide de lente
Vandaag zijn er alleen nog resten van gisteren.
Tussen de koude en bloedige Mist van de jaren
Meer dan verdriet en teleurstelling
Maar in mijn angst hou ik meer van jou
Vandaag zijn we nog maar met z ' n tweeën.
Met onze zorgen die willekeurig leven.
Ik draag een verloren illusie.
En je bent doodmoe van het licht
Als ze me weer om tederheid smeekte
Ik zou vergeten dat het me liet lijden
Het zou een troost zijn voor mijn ongeluk.
Met tedere kussen zou ik weer leven.
Hoe de lantaarn verlichtte
Die avond zag ik je voor het eerst.
Waren zijn ogen een zon
En in zijn glimlach bloeide de lente
Vandaag zijn er alleen nog resten van gisteren.
Tussen de koude en bloedige Mist van de jaren
Meer dan verdriet en teleurstelling
Maar in mijn angst hou ik meer van jou