Eisregen — Glas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Glas" van Eisregen.
Songteksten
Der Frost hat sich hinein gefressen in hundert Jahren Bitterkeit.
Ein Gefühl, das niemals starb, hab' ich begraben, nah beim Herzen.
Dort irrt es ruhelos umher und greift die Nervenbahnen an.
Ein dumpfer Schmerz pocht tief in mir seit hundert Jahren Einsamkeit.
Zeit zerstört alles…
Des Todes Antlitz schmückt den Sarg aus Glas,
In ihm sich spiegelnd mein Gesicht,
Hab' es zerschnitten mit scharfer Klinge.
Doch dieses Lächeln löscht auch nicht der Stahl,
So lebt es weiter, so bleibt es ewig,
Bis auch der Sarg aus Glas zerbricht.
Bis auch der Sarg aus Glas zerbricht…
Doch etwas schweißt den Motor, treibt mich vorwärts,
Lässt heiß mein Herz in Flammen stehn.
Bittersüß der Fluch der Rache,
Die meine Hand führt hin zum Untergang.
Songtekstvertaling
De vorst heeft er in honderd jaar bitterheid in gegeten.
Ik begroef een gevoel dat nooit stierf, dicht bij mijn hart.
Daar zwerft het rustig rond en valt de zenuwbanen aan.
Een saaie pijn klopt diep in me voor honderd jaar eenzaamheid.
Tijd vernietigt alles.…
Het gezicht van de dood siert de doodskist van glas.,
In het reflecteren van mijn gezicht,
Snij het met een scherp mes.
Maar deze glimlach wist het staal niet,
Dus het leeft voort, dus het blijft voor altijd,
Tot de glazen kist ook breekt.
Tot de glazen kist ook breekt…
Maar iets Last de motor, drijft me naar voren,
Laat mijn hart in vlammen staan.
Bitterzoet de vloek van wraak,
Mijn Hand leidt tot vernietiging.