Eisblut — Gespenst In Den Trümmern songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gespenst In Den Trümmern" van Eisblut.

Songteksten

Ihr Mann zog in den Krieg
Und nachts kam ich zu mir
Vorerst war ich allein
Der Leib lag neben mir
Ihr Mann, der fiel im Krieg
Seine Frau durch meine Hand
Einmal nur, war ich bei ihr
Ich hab sie nicht gekannt
Überall geschehen Morde
Der Tod reist um die Welt
An der Front sterben die Männer
Zu Haus die nächste Witwe fällt
Niemand beachtet mich
Referiert die Wochenschau
Im Dunkeln, bin ich verborgen
Und jag die nächste Frau
Uuuuh. Jaaaaa.
Am Tage fallen Bomben
Nachts kommen die Gespenster
Ich wandle durch die Trümmer
Schau durch eure Fenster
Oft gehlen die Sirenen
Die Bunker überfüllt
Das Gespenst weilt unter ihnen
Das bald den nächsten kühlt
Heut Nacht hol ich mir zweie
Ich würg sie bis zum tot
Dann erst kommt das Messer
Und färbt die Leichen rot
Ich liebe diese Starre
Die durch den Körper rast
Das Weiße in den Augen
Der Tod verstärkt den Reiz
Ich lecke die Wundmahle
Ich hab sie selbst verbracht
Blau färben sich die Lungen
Bleiben offen heute Nacht
Uuuuh… Jaaaaa…
Doch irgendwann im Frühjahr
Da fasst man das Gespenst
Und was sie mit ihm taten
War schlimmer als es selbst

Songtekstvertaling

Haar man ging naar de oorlog.
En ' s nachts kwam ik bij mezelf.
Voorlopig was ik alleen.
Het lichaam lag naast me.
Haar man, die in de oorlog viel.
Zijn vrouw door mijn Hand
Eén keer was ik bij haar.
Ik kende haar niet.
Moorden gebeuren overal.
De dood reist over de wereld
Aan het Front sterven de mannen.
Thuis valt de volgende weduwe
Niemand let op mij.
Presenteert de wekelijkse show
In het donker ben ik Verborgen.
En jag de volgende vrouw
Uuuuh. Bevestigend.
Bommen vallen overdag
'S nachts komen de geesten
Ik loop door het puin
Kijk door je ramen.
Vaak gaan de sirenes
De Bunker overvol
Het spook woont onder hen.
Dat zal snel afkoelen de volgende
Vanavond krijg ik er twee.
Ik Wurg haar dood.
Dan komt het mes
En kleuren de lijken rood
Ik hou van deze stijfheid.
Die door het lichaam races
Het wit in de ogen
Overlijden versterkt het beroep
Ik lik de zere keel
Ik heb het zelf uitgegeven.
De longen worden blauw.
Blijf vanavond open.
Uuuuh ... Yaaaaaa…
Maar ergens in de lente
Sinds je de geest grijpt
En wat ze met hem deden
Het was erger dan het zelf was.