Eduardo De Crescenzo — C'è Il Sole songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "C'è Il Sole" van Eduardo De Crescenzo.
Songteksten
C'è il sole nei giardini di parole
che raccontano di me quando ancora bambino
incominciavo ad andare
C'è il sole tra le tende colorate
e la frutta che era li affacciata all' estate
e alla mia allegria. C'è il sole.
E nel ricordo dell’inverno
delle corse alla scuola
con il cuore in gola
sempre un po' in ritardo
Io che restavo li per ore a sognare
e a imparare quanto basta
per avere mal di testa
C'è il sole, forse proprio come allora
nei colori che tu accendi
quando appari improvvisa
e mi racconti l’amore
C'è il sole, nella mia malinconia
nel silenzio della stanza
nella luce distante
del sole quando tramonta
E nelle facce della gente
e nelle strade c'è il sole
che mi stringe il cuore
come mi stringevi tu e mi ricordo un po' di te Perché il sole, è un amore che continua
anche quando non c'è più
C'è il sole nei giardini di parole
che raccontano di me quando ancora bambino
incominciavo ad andare
C'è il sole, forse proprio come allora
quando al sole del mattino
tu apparivi improvvisa
e mi parlavi d’amore. C'è il sole.
Ed il sole non lo sa, che poi nel gioco del tempo
E dei sogni, nel gioco dei ricordi, negli amori assenti c'è il sole
Songtekstvertaling
Er is de zon in de tuinen van woorden
die over mij vertellen als ik nog een kind ben.
Ik begon te gaan.
Er is de zon tussen de kleurrijke gordijnen
en de vrucht die hen in de zomer overviel
en tot mijn vreugde. Het is zonnig.
En in de herinnering aan de winter
racen op school
met een hart in mijn keel
altijd een beetje laat.
Ik heb daar uren gedroomd.
en om genoeg te leren
hoofdpijn hebben
Daar is de zon, misschien net als toen.
in de kleuren die je verlicht
als je plotseling verschijnt
en vertel me liefde
Daar is de zon, in mijn melancholie
in de stilte van de kamer
in het verre licht
van de zon wanneer zij ondergaat
En in het gezicht van de mensen
en in de straten is de zon
dat knijpt in mijn hart
hoe je me vasthield en ik herinner me een beetje van jou omdat de zon, een liefde is die doorgaat
zelfs als er niet meer is
Er is de zon in de tuinen van woorden
die over mij vertellen als ik nog een kind ben.
Ik begon te gaan.
Daar is de zon, misschien net als toen.
wanneer in de ochtend zon
je verscheen plotseling
en je had het over liefde. Het is zonnig.
En de zon weet niet, dat dan in het spel van de tijd
En dromen, in het spel van herinneringen, in de afwezige liefde is de zon