Edorf — Jäisessä virrassa songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jäisessä virrassa" van Edorf.
Songteksten
Lepo kehdossa puhdistaa päätä
Toisen puolen voi unissa nähdä
Aamuisin silmäni ummistan täällä
Tyynynä punaista jäätä
Enkä tunnista ääntäsi pientä, se hukkuu
Pedon ulvontaan, kun se tiellämme nukkuu
Toivon, ettei se herää
Että saan elää uutta eilistä eilisen perään
Juuri niihin aikoihin kuolet
Ruumiin tallaavat jalkoihin vuodet
Arkun äärellä laula ei kukaan
Tuon kukan haudalles, lupaan (lupaan)
Ja jos haluan mukaan, niin saavun
Myrskyssä yön tai usvassa aamun
Mustassa kaavussa puhtaana kaadun
Käsivarsille huutavan haamun
Meri on jäätynyt pinnasta pohjaan
Kylmyys kulkee virtaa pitkin
Joku toinen minun käsiäni ohjaa
Hiljaa itkin, kun vein sinut pois
Se tauti tuli, veri kasteli maan
Löi kynnet kiinni aikuisten ja lasten lihaan
Viimeisten kuoltua jätin taakseni maan
Ja niin kuin mies, joka ei itse ohjaa askeliaan
Aavikon otteessa, keho auringon poltteessa
Mutta mieli kohmeessa
Ikivanhojen metsien varjojen vankina
Vuosikausia valvoen
Kuljin laaksoa, kapusin vuorta
Voimattomana ehkä halusin kuolla
Suljettujen rautaporttien maalla
Viimein kaaduin maahan korppikotkien alla
Yksi kaarteli, kierteli, laskeutui viereeni
Ja toi kuoleman mieleeni
Mutta kun se ruokkikin minua, jotta eläisin
Pelkäsin, sillä tiesin, mistä liha oli peräisin
Meri on jäätynyt pinnasta pohjaan
Kylmyys kulkee virtaa pitkin
Joku toinen minun käsiäni ohjaa
Hiljaa itkin, kun vein sinut pois
Suusta vieraiden sanojen tultua
Yhden puhuttua, satojen kuultua
On aika viimein ikuistenkin patojen murtua
Pimeän ystävät seuraa varjojen kulkua
Luusta rakennetun linnansa sisässä
Paholaisen poika oppii vihaamaan isäänsä
Oltuaan inhottu riivaaja ikänsä
Tahtoisi antaa jo valon virrata sisäänsä
Ei enää unta, vaan enemmän tulta ja
Enemmän kuultavaa kaikkialla
Ei enää unta, vaan enemmän tulta ja
Enemmän huumaavaa hiljaisuutta
Meri on jäätynyt pinnasta pohjaan
Kylmyys kulkee virtaa pitkin
Joku toinen minun käsiäni ohjaa
Hiljaa itkin, kun vein sinut pois
Songtekstvertaling
Rust in de wieg reinigt het hoofd
Je kunt de andere kant zien in dromen
'S morgens knijpen mijn ogen een oogje dicht.
Een kussen van rood ijs
En ik herken je stem niet zo klein. het verdrinkt.
Het gehuil van het beest als het in onze weg slaapt
Ik hoop dat het niet wakker wordt.
Dat ik een ander kan leven gisteren na gisteren
Het is de tijd dat je sterft.
De jaren die het lichaam vertrappelen
Niemand zingt bij de kist.
Ik zal de bloem naar je graf brengen, dat beloof ik.)
En als ik met je mee wil, kom ik aan.
Storm in de nacht of mist in de ochtend
Ik word schoon in een zwarte Badjas.
Een geest schreeuwend in de armen
De zee is bevroren van het oppervlak naar de bodem
De kou loopt langs de Beek
Iemand anders ligt in mijn handen.
Ik huilde zachtjes toen ik je meenam.
De ziekte kwam, het bloed doordrenkte de aarde.
Sloeg de nagels in het vlees van volwassenen en kinderen
Nadat de laatste stierf, liet ik het land achter me.
En als een man die zichzelf niet de weg wijst.
In de greep van de woestijn, het lichaam in de verbranding van de zon
Maar in een gemoedstoestand
Gevangen door de schaduwen van oude bossen
Jaren van Wake
Ik ging de vallei in, de Kapusberg op.
Machteloos, misschien wilde ik sterven.
Op het land van de gesloten ijzeren poorten.
Eindelijk viel ik op de grond onder de gieren.
Een gebogen, omcirkeld, landde naast me.
En bracht de dood in mijn gedachten
Maar toen het me voedde zodat ik kon leven
Ik was bang, omdat ik wist waar het vlees vandaan kwam.
De zee is bevroren van het oppervlak naar de bodem
De kou loopt langs de Beek
Iemand anders ligt in mijn handen.
Ik huilde zachtjes toen ik je meenam.
Uit de mond wanneer vreemde woorden komen
Na één gesprek, nadat honderden
Het is tijd om eindelijk de Dammen te breken.
Vrienden van het duister volgen de loop van de schaduwen
In zijn kasteel gebouwd van bot
Devil ' s zoon leert zijn vader te haten.
Na een verafschuwde bezitter te zijn voor zijn leeftijd
Je wilt het licht naar binnen laten stromen.
Geen slaap meer, maar meer vuur en
Meer hoorbaar overal
Geen slaap meer, maar meer vuur en
Meer bedwelmende stilte
De zee is bevroren van het oppervlak naar de bodem
De kou loopt langs de Beek
Iemand anders ligt in mijn handen.
Ik huilde zachtjes toen ik je meenam.