Edith Veiga — Bijuteria songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bijuteria" van Edith Veiga.
Songteksten
Quando a noite cai
É que eu sinto a falta que você me faz
Saudade em quem não passa e nem me deixa em paz
A sombra de um amor
Que já brilhou demais
Você foi pra mim
A coisa mais bonita que me aconteceu
Não pode imaginar os sonhos que me deu
E quanta insegurança, me deixou o adeus
Amei você
Sem truque, sem maldade
Fiz o meu papel
Eu quis lhe oferecer o que ninguém me deu
Você não acredita, mas eu fui fiel
Amei você
Mas hoje posso ver que foi melhor assim
Preciso te esquecer pra me lembrar de mim
A vida continua
E no brilho de uma pedra falsa
Dei amor a quem não merecia
Eu pensei que era uma joia rara
Era bijuteria
Das mentiras das palavras doces
Vi calor no teu olhar tão frio
Da beleza do teu rosto esconde
Um coração vazio
Amei você
Sem truque, sem maldade
Fiz o meu papel
Eu quis lhe oferecer o que ninguém me deu
Você não acredita, mas eu fui fiel
Fui fiel
Amei você
Mas hoje posso ver que foi melhor assim
Preciso te esquecer pra me lembrar de mim
A vida continua
E no brilho de uma pedra falsa
Dei amor a quem não merecia
Eu pensei que era uma joia rara
Era bijuteria
Das mentiras das palavras doces
Vi calor no teu olhar tão frio
Da beleza do teu rosto esconde
Um coração vazio
Songtekstvertaling
Wanneer de nacht valt
Is dat ik je mis?
Verlangen naar hen die niet voorbijgaan en mij niet met rust laten
De schaduw van een liefde
Dat heeft al te veel geschenen.
Je ging naar mij toe.
Het mooiste wat me ooit is overkomen.
Ik kan me de dromen niet voorstellen die je me gaf.
En hoeveel onzekerheid, liet me afscheid nemen
Ik hield van je.
Geen truc, geen kwaad
Ik heb mijn deel gedaan.
Ik wilde je bieden wat niemand me gaf.
Je gelooft het niet, maar ik ben trouw geweest.
Ik hield van je.
Maar vandaag kan ik zien dat het beter zo was.
Ik moet je vergeten me te herinneren.
Het leven gaat door
En in de gloed van een valse steen
Ik gaf liefde aan hen die het niet verdienden.
Ik dacht dat het een zeldzame edelsteen was.
Het was het juweel.
Van de leugens van de zoete woorden
Ik zag hitte in je blik zo koud
Van de schoonheid van je gezicht.
Een leeg hart
Ik hield van je.
Geen truc, geen kwaad
Ik heb mijn deel gedaan.
Ik wilde je bieden wat niemand me gaf.
Je gelooft het niet, maar ik ben trouw geweest.
Ik was trouw.
Ik hield van je.
Maar vandaag kan ik zien dat het beter zo was.
Ik moet je vergeten me te herinneren.
Het leven gaat door
En in de gloed van een valse steen
Ik gaf liefde aan hen die het niet verdienden.
Ik dacht dat het een zeldzame edelsteen was.
Het was het juweel.
Van de leugens van de zoete woorden
Ik zag hitte in je blik zo koud
Van de schoonheid van je gezicht.
Een leeg hart