Edith Piaf — qu'il était triste cet Anglais songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "qu'il était triste cet Anglais" van Edith Piaf.
Songteksten
C'était le décor attendu
D’un bar de la Tamise
Avec son ennui répandu
Comme une fumée grise,
Son frisson de journaux froissés,
Son tintement de verres
Et les murmures étouffés
De ses clients sévères.
Qu’il était triste, cet Anglais
Dont la main du temps n’avait fait
Qu’estomper doucement les traits
De son visage.
Tout seul, immobile et muet,
Debout près du bar, il buvait.
On aurait dit qu’il revenait
D’un long voyage.
Quand il eût trop bu, tout à coup,
De ses yeux, deux larmes glissèrent.
Quelqu’un a dit: «Voilà qu’il est soûl!»
Et puis des secondes passèrent…
Pourtant, moi qui le regardais,
Ça me serrait, ça me serrait.
Je mêlais à ses pleurs secrets
La terre entière
Car je n’avais pas bien compris
Ce qu’il disait rien que pour lui:
«My beloved stayed in Paris…»
Peut-être avait-il épuisé
Toutes les aventures
Ou traînait-il un cœur usé
Par une vie trop dure.
Avait-il le spleen du marin
Pour les terres promises
Ou faisait-il un grand chagrin
D’une simple bêtise?
Qu’il était triste, cet Anglais
Que, chaque soir, je retrouvais,
Portant le poids de son secret
Impénétrable.
Tout seul, immobile et muet,
Debout près du bar, il buvait.
Le même jeu recommençait
A chaque table.
Certains le guettaient en dessous
Et les larmes les faisaient rire.
J’entendais: «Voilà qu’il es soûl!».
C’est tout ce qu’ils trouvaient à dire.
Mais quand je m’approche de lui,
Il me confia d’un air surpris:
«My beloved stayed in Paris…
Stayed in Paris…»
S’il vous plaît, barman, qu’est-ce qu’il a?
Et le barman me répondit:
«Sa bien-aimée est à Paris…
…morte, peut-être…»
«…my beloved stayed in Paris…
My beloved stayed in Paris…
In Paris… In Paris…»
Songtekstvertaling
Het was de verwachte inrichting.
Uit een bar op de Theems
Met zijn wijdverbreide verveling
Als een grijze rook,
Zijn rilling van verfrommelde kranten,
Zijn bril rinkelt
En het gemompel gedempt
Van zijn ernstige cliënten.
Dat hij verdrietig was, die Engelsman.
Wiens hand van de tijd niet had gemaakt
Wat moet de beroertes voorzichtig vervagen
Van zijn gezicht.
Helemaal alleen, bewegingloos en stil,
Bij de bar stond hij te drinken.
Het leek alsof hij terugkwam.
Een lange reis.
Toen hij te veel dronk, plotseling,
Uit zijn ogen gleden twee tranen.
Iemand zei: "hij is dronken!»
En toen gingen de seconden voorbij.…
Toch keek ik naar hem.,
Het zou me knijpen, het zou me knijpen.
Ik vermengde me met haar geheime kreten.
De hele aarde
Omdat ik het niet helemaal begreep.
Wat Hij zei, alleen voor zichzelf.:
"Mijn geliefde bleef in Parijs…»
Misschien was hij uitgeput.
Alle avonturen
Of sleepte hij een versleten hart mee?
Door een leven te hard.
Had hij de milt van de matroos?
Voor Het Beloofde Land
Of maakte hij grote treurnis
Gewoon stom?
Dat hij verdrietig was, die Engelsman.
Dat, elke nacht, Ik vond,
Het dragen van het gewicht van haar geheim
Ondoordringbaar.
Helemaal alleen, bewegingloos en stil,
Bij de bar stond hij te drinken.
Hetzelfde spel begon opnieuw
Aan elke tafel.
Sommigen zochten Hem eronder.
En tranen maakten ze aan het lachen.
Ik hoorde, " hij is dronken!».
Meer konden ze niet zeggen.
Maar als ik hem benader,
Hij vertrouwde me met een verrassing.:
"Mijn geliefde bleef in Parijs…
Verbleef in Parijs…»
Alsjeblieft, barman, Wat is er mis met hem?
En de barman antwoordde me.:
"Zijn geliefde is in Parijs…
... dood, misschien.…»
"...mijn geliefde bleef in Parijs…
Mijn geliefde is in Parijs gebleven.…
In Parijs ... In Parijs…»