Edith Piaf — Légende songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Légende" van Edith Piaf.
Songteksten
Il existe, dans les landes,
Le château des Quatre-Vents
Et la fort belle légende
Pour les petits et les grands…
Il paraît, quand minuit sonne,
On entend dans les couloirs
Les bruits de pas qui résonnent
Et des sanglots dans le noir.
J’ai voulu savoir la cause
De tous ces morts sans repos.
On m’a raconté des choses
Qui m’ont fait froid dans le dos…
Dès que minuit a sonné,
Le bois se met à craquer.
Le vent sanglote au dehors.
Le chiens hurlent à la mort.
Alors, parmi tous ces bruits,
Une plainte monte, monte…
Une plainte qui raconte l’histoire d’amour qui suit:
Il y avait 'y a longtemps
Que s’aimaient deux amants
Ne vivant que pour lui,
Respirant que pour elle,
Là, dans ce même lit.
Oh Dieu, qu’elle était belle…
Mais on ne voulut pas de moi.
Je n'étais pas le fils d’un roi.
On fit tout pour m'éloigner d’elle.
Jamais n’ai pu revoir ma belle.
A la fin d’un beau jour,
Elle est morte d’amour.
Dieu n’a jamais permis
De supprimer sa vie.
Elle est morte pour moi.
Moi, je suis mort pour elle.
Il ne le fallait pas, il ne fallait pas.
C’est en vain que j’appelle.
Chaque nuit, je l’entends pleurer,
Seule dans son éternité.
Christine, Christine… je t’aime,
Christine, Christine… je t’aime,
Mais elle ne m’entend pas
Et je ne la vois pas.
Christine… Christine… Christine!!!
Et l’irréel disparaît
Aussitôt que l’aube apparaît.
Est-ce un rêve, ou la réalité?
Là, ma légende est terminée…
Songtekstvertaling
Het bestaat, in de landes,
Het kasteel van de vier winden
En de sterke mooie legende
Voor klein en groot…
Het lijkt erop, als middernacht gaat,
We horen in de gangen
De voetstappen die resoneren
En snikken in het donker.
Ik wilde de oorzaak weten.
Van al die rusteloze doden.
Ik heb dingen gehoord.
Dat maakte me koud in mijn rug…
Zodra middernacht ging,
Het hout breekt.
De wind snikt buiten.
De honden huilen dood.
Dus, tussen al deze geluiden,
Een klacht stijgt, stijgt…
Een klacht die het volgende liefdesverhaal vertelt:
Allang
Dat twee geliefden van elkaar hielden.
Alleen voor hem leven,
Adembaar alleen voor haar,
Daar, in hetzelfde bed.
Oh God, ze was prachtig…
Maar ze wilden me niet.
Ik was niet de zoon van een koning.
We deden alles om me bij haar weg te houden.
Ik heb mijn schoonheid nooit meer gezien.
Aan het einde van een mooie dag,
Ze stierf aan liefde.
God stond het niet toe.
Om zijn leven te onderdrukken.
Ze stierf voor mij.
Ik ben voor haar gestorven.
Dat hoefde niet, dat hoefde niet.
Ik bel tevergeefs.
Elke nacht hoor ik hem huilen.,
Alleen in de eeuwigheid.
Christine, Christine ... Ik hou van je.,
Christine, Christine ... Ik hou van je.,
Maar ze kan me niet horen.
En ik zie haar niet.
Christine ... Christine ... Christine!!!
En het onwerkelijke verdwijnt
Zodra de dageraad verschijnt.
Is het een droom, of realiteit?
Daar is mijn legende voorbij.…