Edith Piaf — Les vieux bateaux songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les vieux bateaux" van Edith Piaf.
Songteksten
Ils n’ont plus que leurs souvenirs
Ceux qui, jadis, couraient le monde
Avec une grâce d’aronde
De la Loire au Guadalquivir
Ils méditent sur leur passé
Qui les rendit veufs d’aventures
Dans le bassin où leurs mâtures
Semblent des arbres trépassés
L’un fut goélette, autrefois
L’autre frégate sous l’Empire
Lui n'était qu’un petit navire
Lorsqu’il combattait les anglois
Et maintenant ils ne sont plus
Qu’un peu du vieux jadis qui flotte
Dont la pauvre tête radote
Sur de vieux exploits disparus
— J'ai vu la peste à Singapour
En dix-sept-cent-soixante-seize
Dit un ancêtre au ventre obèse
— Moi, je fus autrefois l’amour
De monsieur Vigny, vous savez
Un poète, un aristocrate
«Qu'elle était belle ma frégate»
Eh bien c’est de moi qu’il parlait
— Vous semblez me mettre à l'écart
C’est vrai, ma coque porte «…rage»
Je conçois, mais c'était «Courage»
Que l’on m’appelait sous Jean-Bart
Avant que son second parrain
Un boulet venu d’Angleterre
Me fit -c'était de bonne guerre-
L’entaille que je porte aux reins
— J'ai eu pour commandant Surcouf
Dans son poing brillait une gouge
Qui souvent fit couler du rouge
Des corps bruns tombés sans dire ouf
— Moi, j’eus pour nom «Bellérophon»
J’ai vu rêver sous ma misaine
Avant qu’il n’aille à Sainte-Hélène
Un dénommé Napoléon
Et c’est ainsi que, balancés
Par le clapotis d’une darse,
Les vieux bateaux, leur âme éparse
Causent entre eux de leur passé
Ou bien content, dans le serein,
Alors qu’au loin sonne la soupe
À quelque petite chaloupe
Des histoires de vieux marins
Songtekstvertaling
Ze hebben alleen hun herinneringen.
Zij die ooit de wereld renden
Met een dovetail Grace
Van de Loire naar Guadalquivir
Ze mediteren over hun verleden.
Die hen weduwen van avonturen maakte.
In het stroomgebied waar hun mastiek
Net boomtoppen.
Een daarvan was schoener, vroeger
Het andere fregat Onder het rijk
Hij was maar een klein schip.
Toen hij tegen de Engelsen vocht.
En nu zijn ze niet meer
Dat een beetje van de oude dagen dat drijft
Wiens arme hoofd doet
Op oude dingen weg
- Ik zag de pest in Singapore.
In zeventien-een-honderd-zesenzeventig
Zegt een voorouder met een dikke buik
- Ik was ooit liefde
Mr. Vigny, u weet
Een dichter, een aristocraat
"Dat ze mooi was mijn fregat»
Hij had het over mij.
Je lijkt me uit de weg te ruimen.
Dat klopt, mijn schelp draagt " ... rage»
Ik begrijp het, maar het was moed.»
Dat ik genoemd werd onder Jean-Bart
Voor zijn tweede peetvader
Een bal uit Engeland
Het was een goede oorlog.-
De inkeping die ik draag naar de nieren
- Ik was commandant Surcouf.
In zijn vuist schonk een steek
Wat er vaak voor zorgde dat rood stroomde
Gevallen bruine lichamen zonder te zeggen
- Ik heet Bellerophon.»
Ik zag dromen onder mijn kattenkwaad.
Voordat hij naar St. Helena ging
Een man genaamd Napoleon
En dat is hoe, zwaaide
Bij het lappen van een darse.,
De oude boten, hun ziel verspreid
Elkaar hun verleden bezorgen
Of gelukkig, in de serene,
Terwijl in de verte de soep klinkt
Naar een kleine boot
Verhalen over oude matrozen