Edith Piaf — Le chevalier de Paris songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le chevalier de Paris" van Edith Piaf.
Songteksten
Le grand chevalier du c? ur de Paris
Se rappelait plus du go? t des prairies.
Il faisait la guerre avec ses amis
Dedans la fum? e,
Dedans les m? tros,
Dedans les pav? s,
Dedans les bistrots.
Il ne savait pas qu’il en? tait sao? l.
Il ne savait pas qu’il dormait debout.
Paris le tenait par la peau du cou.
Ah ! Les pommiers doux,
Rondes et ritournelles.
J’ai pas peur des loups,
Chantonnait la belle.
Ils ne sont pas m? chants
Avec les enfants
Qu’ont le c? ur fid? le Et les genoux blancs…
Sous un pommier doux, il l’a retrouv? e,
Croisant le soleil avec la ros? e.
Vivent les chansons pour les Bien-aim?es.
Je me souviens d’elle au sang de velours.
Elle avait des mains qui parlaient d’amour
Et tressait l’argile avec les nuages
Et pressait le vent contre son visage
Pour en exprimer l’huile des voyages.
«Adieu mon Paris», dit le chevalier.
«J'ai dormi cent ans, debout sans manger
Les pommes d’argent de mes doux pommiers.»
Alors le village a cri? si fort
Que toutes les filles ont couru dehors
Mais le chevalier n’a salu? qu’elle
Au sang de velours, au c? ur tant fid? le,
Chevalier fera la guerre en dentelles.
(function ();
document.write ('
Songtekstvertaling
De grote Ridder van de c? ur van Parijs
Herinner je je nog meer van het go? t van de prairies.
Hij was in oorlog met zijn vrienden.
In de rook? U. S. A.,
In de m ' s? tros,
In de pavs? s,
In de bistro ' s.
Wist hij dat niet? tait sao? l.
Hij wist niet dat hij staand sliep.
Paris hield hem vast aan zijn nek.
Ah! Zoete appelbomen,
Rond en rond.
Ik ben niet bang voor wolven.,
De schoonheid zong.
Zijn ze niet m? zingen
Met kinderen
Wat is er met de c? ur fid? de en witte knieën…
Onder een appelboom? U. S. A.,
De zon oversteken met de ros? e.
Live liedjes voor good-aim?BSC.
Ik herinner me haar in fluwelen bloed.
Ze had handen die over liefde spraken.
En de aarde met de wolken voortdrijven.
En drukte de wind tegen zijn gezicht
Om de olie van het reizen uit te drukken.
"Vaarwel mijn Parijs," zegt De Ridder.
"Ik sliep honderd jaar, staande zonder te eten
De zilveren appels van mijn zoete appelbomen.»
Dus het dorp schreeuwde? zo luid
Dat alle meisjes op waren.
Maar de Ridder salueerde niet? dat ze
Fluwelen bloed, c? ur tant fid? de,
Knight zal oorlog voeren in kant.
(functie ();
document.schrijven ('