Edith Piaf — La ville inconnue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La ville inconnue" van Edith Piaf.
Songteksten
Dans la ville inconnue,
Je n’aime rien.
Je prends toujours des rues
Qui vont trop loin,
D’interminables rues
O? je me perds,
Des quais, des avenues
Et des boulevards d? serts
Puis, entre deux maisons,
J’entends le tintamarre
D’un long train sur un pont
Qui s’en va quelque part.
Dans la ville inconnue,
Soir et matin,
Comme ce chien perdu,
Je vais et je reviens.
Il y a les passants
Qui ont l’air de vous fuir
Et qui n’ont pas le temps
De vous faire un sourire.
Dans la ville inconnue,
Quand vient la nuit,
J’ai peur des murs tout nus,
Des murs tout gris.
J’ai peur de cet h? tel
Au lit trop froid
Et du matin cruel
Qui me r? veillera,
Car je voudrais dormir,
Dormir m? me le jour
Avec mes souvenirs,
Mes souvenirs d’amour.
Dans la ville inconnue,
Je pense? toi,
Mais toi, te souviens-tu
Encore un peu de moi …
Songtekstvertaling
In de onbekende stad,
Ik hou nergens van.
Ik neem altijd de straten
Dat gaat te ver.,
Eindeloze straten
Of? Ik verdwaal.,
Dokken, lanen
En boulevards d? serts
Dan, tussen twee huizen,
Ik hoor het Getint.
Van een lange trein op een brug
Die ergens heen gaat.
In de onbekende stad,
'S avonds en' s ochtends,
Zoals deze verloren hond.,
Ik ga en kom terug.
Er zijn voorbijgangers.
Die van je lijken weg te lopen.
En die geen tijd hebben
Om je te laten lachen.
In de onbekende stad,
Als de nacht komt,
Ik ben bang voor kale muren.,
Muren grijs.
Ik ben bang voor deze h? zoals
In bed te koud
En een wrede ochtend.
Wie ben ik? zorgen,
Want Ik wil graag slapen.,
Slaap m? ik de dag
Met mijn herinneringen,
Mijn herinneringen aan liefde.
In de onbekende stad,
Denk ik? u,
Maar jij, weet je nog
Een beetje meer van mij …