Edith Márquez — Nubes negras songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nubes negras" van Edith Márquez.
Songteksten
Unas nubes negras van por el cielo
Y poquito a poco han cubierto el sol.
Como un presentimiento
Me tiembla desde adentro el corazón.
Ya la lluvia moja este sentimiento
Que poquito a poco se desbordó,
En forma de mil lágrimas
Mis ojos no se pueden contener.
Dime que no es cierto lo que siento,
Dime que es mentira que te vas,
Que todo esto ha sido sólo un mal sueño,
Que conmigo siempre estarás.
Dime que todo lo he imaginado,
Dime que me lo he inventado yo,
Pero me despierto y el corazón
Me grita la verdad:
Que ya no me quieres.
Un caballo negro va desbocado
Y en una barranca se despeñó,
Tan grande es mi tristeza
Y tan incontrolable es el dolor.
Unas flores blancas a nuestra historia
Y unos velos negros a nuestro amor.
El sol serían las flores,
Los velos nubes negras del adiós.
Dime que no es cierto lo que siento,
Dime que es mentira que te vas,
Que todo esto ha sido sólo un mal sueño,
Que conmigo siempre estarás.
Dime que todo lo he imaginado,
Dime que me lo he inventado yo,
Pero me despierto y el corazón
Me grita la verdad:
Que ya no me quieres.
Que tú no me quieres.
Songtekstvertaling
Zwarte wolken gaan door de lucht
En beetje bij beetje hebben ze de zon bedekt.
Als een voorgevoel
Mijn hart trilt van binnenuit.
De regen heeft dit gevoel al nat gemaakt.
Dat beetje bij beetje overstroomde,
In de vorm van duizend tranen
Mijn ogen kunnen niet inhouden.
Zeg me dat het niet waar is hoe ik me voel.,
Zeg me dat het een leugen is dat je weggaat.,
Dat dit allemaal een nachtmerrie was.,
Dat je altijd bij me zal zijn.
Zeg me dat ik me alles inbeeldde.,
Zeg me dat ik het verzonnen heb.,
Maar ik word wakker en het hart
De waarheid schreeuwt tegen me.:
Je houdt niet meer van me.
Een zwart paard is uit voorraad.
En in een ravijn viel,
Zo groot is mijn verdriet
En zo oncontroleerbaar is de pijn.
Een paar witte bloemen in onze geschiedenis
En wat zwarte sluiers naar onze liefde.
De zon zou de bloemen zijn,
De sluiers zwarte wolken van vaarwel.
Zeg me dat het niet waar is hoe ik me voel.,
Zeg me dat het een leugen is dat je weggaat.,
Dat dit allemaal een nachtmerrie was.,
Dat je altijd bij me zal zijn.
Zeg me dat ik me alles inbeeldde.,
Zeg me dat ik het verzonnen heb.,
Maar ik word wakker en het hart
De waarheid schreeuwt tegen me.:
Je houdt niet meer van me.
Dat je niet van me houdt.