Edenian — Sign of Retaliation songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sign of Retaliation" van Edenian.
Songteksten
I have fetched the tears up out of the little wells,
Scooped them up with small, iron words,
Dripping over the runnels.
The harsh, cold wind of my words drove on, and still
I watched the tears on the guilty cheek of the men
Glitter and spill.
Close your eyes and see what’s behind you
Let your pain not guide you to nothing
Make your sacrifice for the living
Step outside the fire that burns you
Cringing Pity, and Love, white-handed, came
Hovering about the Judgment which stood in my eyes,
Whirling a flame.
Like a flower that the frost has hugged and let go,
My head is heavy, and my heart beats slowly
My strength is shed.
The tears are dry, and the cheeks' young fruits are fresh
With laughter, and clear the exonerated eyes, since pain
Beat through the flesh.
The Angel of Judgment has departed again to the Nearness.
Desolate I am as a church whose lights are put out.
And night enters in dreariness.
Close your eyes and see what’s behind you
Let your pain not guide you to nothing
Make your sacrifice for the living
Step outside the fire that burns you
The fire rose up in the bush and blazed apace,
The thorn-leaves crackled and twisted in anguish;
Then God left the place.
Like a flower that the frost has hugged and let go,
My head is heavy, and my heart beats slowly,
My strength is shed.
Songtekstvertaling
Ik heb de tranen uit de kleine putjes gehaald.,
Ze oprapen met kleine, ijzeren woorden.,
Druipend over de runnels.
De harde, koude wind van mijn woorden reed door, en nog steeds
Ik zag de tranen op de schuldige wang van de mannen.
Glitter en mors.
Sluit je ogen en zie wat er achter je is.
Laat je pijn je niet naar niets leiden
Offer jezelf op voor de levenden.
Stap buiten het vuur dat je verbrandt.
Medelijden, en liefde, withandig, kwam
Zwevend over het oordeel dat in mijn ogen stond,
Een vlam aan het draaien.
Als een bloem die door de vorst is geknuffeld en losgelaten,
Mijn hoofd is zwaar en mijn hart klopt langzaam
Mijn kracht is verloren.
De tranen zijn droog en de jonge vruchten van de wangen zijn vers.
Met gelach, en reinig de vrijstaande ogen, sinds pijn
Door het vlees geslagen.
De Engel des oordeels is weer vertrokken naar de nabijheid.
Verlaten ben ik als een kerk waarvan de lichten uitgaan.
En de nacht komt in duisternis.
Sluit je ogen en zie wat er achter je is.
Laat je pijn je niet naar niets leiden
Offer jezelf op voor de levenden.
Stap buiten het vuur dat je verbrandt.
Het vuur steeg op in de bush en blies op.,
De doornbladeren zijn gekraakt en verdraaid.;
Toen verliet God de plek.
Als een bloem die door de vorst is geknuffeld en losgelaten,
Mijn hoofd is zwaar en mijn hart klopt langzaam,
Mijn kracht is verloren.