Edenfall — An Omen of Sorrow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "An Omen of Sorrow" van Edenfall.
Songteksten
Over mountains, across streams:
No earthly mass can veil my dreams.
She is the night; my dark bride;
The only being for which I’d die.
Six hundred years; I have not slept,
For her love; awake I kept.
Beyond the lakes, the castle calls me
Towards her graceful mystery.
The night calls me,
Am I still dreaming?
His words speak to me.
Am I still screaming?
Through distant forests and fields,
I crept swiftly and silently.
At the gates my sorrows drowned;
To look above at a gargoyle’s mount.
I stole a rose from her dead garden,
With the hope that it may charm her.
But when I arose, I heard a wail,
From an ugly figure in a dark veil.
All hope is gone,
Am I still waiting?
The end is near;
The end is here.
Oh, how my heart bleeds
To see her lifeless body,
Gathering dust from centuries past.
Now I must believe
That I can go on hoping,
Taking each day as if it were my last.
But, my soul is crumbling,
Every time a tear falls,
I die.
All hope is gone.
Am I still waiting?
The end is here;
But I’m still alone.
Songtekstvertaling
Over bergen, over rivieren:
Geen aardse massa kan mijn dromen verbergen.
Zij is de nacht, mijn donkere bruid;
Het enige wezen waarvoor ik zou sterven.
Zeshonderd jaar; Ik heb niet geslapen,
Voor haar liefde, wakker heb ik gehouden.
Voorbij de meren, roept het kasteel me
Naar haar sierlijke mysterie.
De nacht roept me,
Droom ik nog steeds?
Zijn woorden spreken tot mij.
Schreeuw ik nog steeds?
Door afgelegen bossen en velden,
Ik kroop snel en stil.
Bij de poorten verdronk mijn verdriet.;
Om boven te kijken naar de berg van een waterspuwer.
Ik stal een roos uit haar dode tuin.,
Met de hoop dat het haar zal charmeren.
Maar toen ik opkwam, hoorde ik een gejammer.,
Van een lelijk figuur in een donkere sluier.
Alle hoop is weg.,
Wacht ik nog steeds?
Het einde is nabij;
Het einde is hier.
Oh, hoe mijn hart bloedt
Om haar levenloze lichaam te zien,
Het verzamelen van stof uit eeuwen geleden.
Nu moet IK geloven
Dat ik kan blijven hopen,
Elke dag nemen alsof het mijn laatste was.
Maar mijn ziel brokkelt af.,
Elke keer als er een traan valt,
Ik sterf.
Alle hoop is weg.
Wacht ik nog steeds?
Het einde is hier.;
Maar ik ben nog steeds alleen.