Edenbridge — Adamantine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Adamantine" van Edenbridge.
Songteksten
As the lights went slowly
The line of vision broke
In the face of reason it flies
Right when I awoke
You spoke beneath a whisper
And angry clouds arose
You began to brood at night
And damned how fate chose
We still endeavor for the precious stone
For accolade until we are alone
A cornucopia of flattery
We only see what we want to see
Can’t break my will
(It is adamantine)
Can’t bar my way
I am ready for fray
Time
(I am adamantine)
And reverie
(And there isn’t a line)
Still it is life’s melody
You can tilt at windmills
You get a fire alight
Pass with flying colours
You are taking it with pride
Beyond the dreams of avarice
You master your own way
Never bend before the wind
No way to lead you astray
And we still wanna go the extra mile
On cobbled streets of artificial smile
A cornucopia of memory
Fills our hopeless vacancy
Our workers of fate
Are like the dreams we create on and on Cause life is a wide open space
And then some, so much to embrace
A cornucopia of mystery
One more page in our diary
My will
(So adamantine)
My way
I am ready for fray
Time
(I am adamantine)
And reverie
(And there isn’t a line)
Still it is life’s melody
Songtekstvertaling
Terwijl de lichten langzaam gingen
De lijn van het zicht brak
In het licht van de rede vliegt hij.
Toen ik wakker werd.
Je sprak onder een fluistering.
En de wolken ontstonden.
Je begon ' s nachts te piekeren.
En vervloekt hoe het lot koos
We streven nog steeds naar de kostbare steen.
Tot we alleen zijn.
Een hoorn van vleierij
We zien alleen wat we willen zien.
Ik kan mijn wil niet breken.
(Het is adamantine)
Je kunt me niet in de weg staan.
Ik ben klaar voor fray.
Tijd
(Ik ben adamantine)
En reverie
(En er is geen lijn)
Toch is het de melodie van het leven
U kunt kantelen bij windmolens
Je krijgt een vuur in brand.
Met vlag en wimpel
Je neemt het met trots.
Voorbij de dromen van hebzucht
Je beheerst je eigen weg.
Buig nooit voor de wind
Geen manier om je op een dwaalspoor te brengen
En we willen nog steeds de extra mijl
Op geplaveide straten van kunstmatige glimlach
Een hoorn des overvloeds van het geheugen
Vult onze hopeloze vacature
Onze werkers van het lot
Zijn als de dromen die we creëren op en omdat het leven een open ruimte is
En dan nog wat, zoveel om te omarmen
Een hoorn des overvloeds van mysterie
Nog één pagina in ons dagboek
Mijn wil
(Zo adamantine)
Mijn manier
Ik ben klaar voor fray.
Tijd
(Ik ben adamantine)
En reverie
(En er is geen lijn)
Toch is het de melodie van het leven